איראנ'ס ברענשטאף קריזיס וועקט אויף זארגן איבער א פרישע אויפשטאנד
גאלערי
ווידעאס
בס"ד
איראן אין א שווערע קריזיס: מאנגל אין גאזאלין פירט צו לאנגע רייעס און פאניק איבער'ן לאנד
נאכט דעשקעם ווידעאוס פון די שטאט מאשהאד אין איראן דערציילן די מעשה בעסער ווי סיי וועלכע אפיציעלע סטעיטמענט: לאנגע רייעס פון קארס שלענגלען זיך דורכאויס די גאסן, בשעת דרייווערס ווארטן פאר גאזאלין וואס איז פשוט נישטא צו באקומען ווי אמאל. די סצענע איז נישט בלויז אין מאשהאד; ענליכע בילדער קומען אן פון טעהראן, קאראדזש, און קערמאן, וואס צייגט א בילד פון א נאציאנאלע גאזאלין קריזיס וואס איראנער באאמטע געבן שוין אפן איין אז זיי קענען נישט אזוי גרינג פאררעכטן.
לויט די איראנער ענערגיע ארגאניזאציע, פעלט טעגליך ארום 14 ביז 15 מיליאן ליטער גאזאלין, קעגן די נאציאנאלע פארלאנג פון ארום 135 מיליאן ליטער. דאס האט געפירט דערצו אז דרייווערס פארן ארום פאניש פון איין סטאנציע צום צווייטן, און טייל פילן אן זייערע טאנקן אפילו ווען עס איז נאר האלב ליידיג, מורא האבנדיג אז די מצב גייט ווערן נאך ערגער.
ווארצלען פונעם קריזיס
די ווארצלען פונעם קריזיס ציען זיך צוריק צו די אנגייענדע מלחמה און די אמעריקאנער נעיווי בלאקאדע וואס איז אין קראפט זינט ענדע פעברואר. כאטש איראן פארמאגט פון די גרעסטע אויל רעזערוון אין די וועלט, האט איר לאקאלע ריפיינערי קאפאציטעט קיינמאל נישט נאכגעקומען די אייגענע געברויכן, וואס מיינט אז דאס לאנד איז שטענדיג געווען אנגעוויזן אויף אימפארטן.
מיט די בלאקאדע וואס שניידט אפ ארום א דריטל פון איראן'ס עקספארט און אימפארט, און נאך די אמעריקאנער-מדינת ישראל סטרייקס וואס האבן געשעדיגט די אינפראסטרוקטור, איז די לאך געווארן פיל גרעסער. דער איראנער וויצע פרעזידענט, מוחאמאד דזשאפאר גאיעמפאנא, האט עס קלאר ארויסגעזאגט, אז די לאקאלע פראדוקציע איז נישט גענוג און די בלאקאדע מאכט עס אוממעגליך צו אימפארטירן גענוג צו דעקן דעם חסרון. די סטראטעגישע רעזערוון, וואס זענען געווען געמאכט פונקט פאר אזעלכע עמערדזשענסיס, זענען געפאלן צו א שטאפל וואס באאמטע רופן אן "טונקל רויט".
פאליטישע אנגעצויגנקייט און מורא פון פראטעסטן
וואס מאכט דעם קריזיס באזונדער געפארפול פאר די איראנער רעזשים איז נישט נאר די עקאנאמיע, נאר די היסטאריע. גאזאלין איז שוין לאנג שטארק סובסידירט אין איראן, זייענדיג פון די ביליגסטע אין די וועלט, און סיי וועלכע פרואוו צו העכערן די פרייזן אדער איינצוימען די קוואטאס האט שוין אין דער פארגאנגענהייט געפירט צו שווערע אומרוען. באאמטע זענען שטארק באזארגט פון אן איבערשפיל, געדענקענדיג די פריערדיגע מאסן פראטעסטן וואס זענען אונטערגעצינדן געווארן פונקט דורך אזעלכע טוישונגען.
פרעזידענט מאסוד פאזעשקיאן האט טענה'ט אז דאס ווייטער פארקויפן גאזאלין אונטער די מארקעט פרייזן זויגט אויס די רעגירונג'ס רעסורסן וואס פעלן זיך אויס פאר אנדערע וויכטיגע זאכן ווי עסן סובסידיעס און הילף פאר ארבעטער. אבער ארויסקומען מיט דעם אין פובליק איז א ריזיקע אין א לאנד וואס פלאגט זיך שוין סייווי מיט הויכע אינפלאציע און עקאנאמישע שוועריגקייטן. צו צוגעבן צו די אנגעצויגנקייט, האבן אינערליכע זיכערהייט אגענטורן ארויסגעגעבן ווארענונגען אז די עקאנאמישע דרוק קען זיך אריבערכאפן אין די גאסן מיט פראטעסטן, א סצענאר וואס די רעזשים האלט א נאנטע אויג דערויף.
א טעגליכע פלאג פאר די בירגער
פאר די פשוט'ע איראנער בירגער איז די גאזאלין קריזיס געווארן א טעגליכע פלאג, צוגעלייגט צו א שווערע עקאנאמישע רעאליטעט פון מלחמה, סאנקציעס, און ארויפגעשאסענע פרייזן. טייל סטאנציעס האבן ארויפגעשטעלט א שטרענגע לימיט פון ארום 20 ליטער פער קאר, וואס צווינגט דרייווערס צוריקצוקומען נאכאמאל און נאכאמאל נאר צו קענען נוצן זייערע קארס.
באאמטע פון די סטעיט אויל דיסטריבוציע קאמפאני האבן פרובירט צו בארואיגן דעם מצב, אנווייזנדיג אז א טייל פון די פאניק קומט פון קלאנגען און שווערע טראפיק ענדערש ווי אן אמת'ע מאנגל, און זיי זאגן צו אז די מצב וועט זיך פארבעסערן אין די קומענדיגע טעג. אבער וויבאלד די נעיווי בלאקאדע צייגט נישט קיין צייכנס פון זיך ענדיגן און די געשעדיגטע אינפראסטרוקטור ווערט נאך אלץ פארראכטן, זעט נישט אויס אז די לאך צווישן וואס איראן ברויך האבן און וואס זי קען צושטעלן גייט זיך פארמאכן אין די נאנטע צוקונפט. דאס לאזט די רעזשים זיך ספראווען נישט נאר מיט א גאזאלין פראבלעם, נאר אויך מיט די פאליטישע ריזיקע וואס קומט מיט דעם.
איראן אין א שווערע קריזיס: מאנגל אין גאזאלין פירט צו לאנגע רייעס און פאניק איבער'ן לאנד
נאכט דעשקעם ווידעאוס פון די שטאט מאשהאד אין איראן דערציילן די מעשה בעסער ווי סיי וועלכע אפיציעלע סטעיטמענט: לאנגע רייעס פון קארס שלענגלען זיך דורכאויס די גאסן, בשעת דרייווערס ווארטן פאר גאזאלין וואס איז פשוט נישטא צו באקומען ווי אמאל. די סצענע איז נישט בלויז אין מאשהאד; ענליכע בילדער קומען אן פון טעהראן, קאראדזש, און קערמאן, וואס צייגט א בילד פון א נאציאנאלע גאזאלין קריזיס וואס איראנער באאמטע געבן שוין אפן איין אז זיי קענען נישט אזוי גרינג פאררעכטן.
לויט די איראנער ענערגיע ארגאניזאציע, פעלט טעגליך ארום 14 ביז 15 מיליאן ליטער גאזאלין, קעגן די נאציאנאלע פארלאנג פון ארום 135 מיליאן ליטער. דאס האט געפירט דערצו אז דרייווערס פארן ארום פאניש פון איין סטאנציע צום צווייטן, און טייל פילן אן זייערע טאנקן אפילו ווען עס איז נאר האלב ליידיג, מורא האבנדיג אז די מצב גייט ווערן נאך ערגער.
ווארצלען פונעם קריזיס
די ווארצלען פונעם קריזיס ציען זיך צוריק צו די אנגייענדע מלחמה און די אמעריקאנער נעיווי בלאקאדע וואס איז אין קראפט זינט ענדע פעברואר. כאטש איראן פארמאגט פון די גרעסטע אויל רעזערוון אין די וועלט, האט איר לאקאלע ריפיינערי קאפאציטעט קיינמאל נישט נאכגעקומען די אייגענע געברויכן, וואס מיינט אז דאס לאנד איז שטענדיג געווען אנגעוויזן אויף אימפארטן.
מיט די בלאקאדע וואס שניידט אפ ארום א דריטל פון איראן'ס עקספארט און אימפארט, און נאך די אמעריקאנער-מדינת ישראל סטרייקס וואס האבן געשעדיגט די אינפראסטרוקטור, איז די לאך געווארן פיל גרעסער. דער איראנער וויצע פרעזידענט, מוחאמאד דזשאפאר גאיעמפאנא, האט עס קלאר ארויסגעזאגט, אז די לאקאלע פראדוקציע איז נישט גענוג און די בלאקאדע מאכט עס אוממעגליך צו אימפארטירן גענוג צו דעקן דעם חסרון. די סטראטעגישע רעזערוון, וואס זענען געווען געמאכט פונקט פאר אזעלכע עמערדזשענסיס, זענען געפאלן צו א שטאפל וואס באאמטע רופן אן "טונקל רויט".
פאליטישע אנגעצויגנקייט און מורא פון פראטעסטן
וואס מאכט דעם קריזיס באזונדער געפארפול פאר די איראנער רעזשים איז נישט נאר די עקאנאמיע, נאר די היסטאריע. גאזאלין איז שוין לאנג שטארק סובסידירט אין איראן, זייענדיג פון די ביליגסטע אין די וועלט, און סיי וועלכע פרואוו צו העכערן די פרייזן אדער איינצוימען די קוואטאס האט שוין אין דער פארגאנגענהייט געפירט צו שווערע אומרוען. באאמטע זענען שטארק באזארגט פון אן איבערשפיל, געדענקענדיג די פריערדיגע מאסן פראטעסטן וואס זענען אונטערגעצינדן געווארן פונקט דורך אזעלכע טוישונגען.
פרעזידענט מאסוד פאזעשקיאן האט טענה'ט אז דאס ווייטער פארקויפן גאזאלין אונטער די מארקעט פרייזן זויגט אויס די רעגירונג'ס רעסורסן וואס פעלן זיך אויס פאר אנדערע וויכטיגע זאכן ווי עסן סובסידיעס און הילף פאר ארבעטער. אבער ארויסקומען מיט דעם אין פובליק איז א ריזיקע אין א לאנד וואס פלאגט זיך שוין סייווי מיט הויכע אינפלאציע און עקאנאמישע שוועריגקייטן. צו צוגעבן צו די אנגעצויגנקייט, האבן אינערליכע זיכערהייט אגענטורן ארויסגעגעבן ווארענונגען אז די עקאנאמישע דרוק קען זיך אריבערכאפן אין די גאסן מיט פראטעסטן, א סצענאר וואס די רעזשים האלט א נאנטע אויג דערויף.
א טעגליכע פלאג פאר די בירגער
פאר די פשוט'ע איראנער בירגער איז די גאזאלין קריזיס געווארן א טעגליכע פלאג, צוגעלייגט צו א שווערע עקאנאמישע רעאליטעט פון מלחמה, סאנקציעס, און ארויפגעשאסענע פרייזן. טייל סטאנציעס האבן ארויפגעשטעלט א שטרענגע לימיט פון ארום 20 ליטער פער קאר, וואס צווינגט דרייווערס צוריקצוקומען נאכאמאל און נאכאמאל נאר צו קענען נוצן זייערע קארס.
באאמטע פון די סטעיט אויל דיסטריבוציע קאמפאני האבן פרובירט צו בארואיגן דעם מצב, אנווייזנדיג אז א טייל פון די פאניק קומט פון קלאנגען און שווערע טראפיק ענדערש ווי אן אמת'ע מאנגל, און זיי זאגן צו אז די מצב וועט זיך פארבעסערן אין די קומענדיגע טעג. אבער וויבאלד די נעיווי בלאקאדע צייגט נישט קיין צייכנס פון זיך ענדיגן און די געשעדיגטע אינפראסטרוקטור ווערט נאך אלץ פארראכטן, זעט נישט אויס אז די לאך צווישן וואס איראן ברויך האבן און וואס זי קען צושטעלן גייט זיך פארמאכן אין די נאנטע צוקונפט. דאס לאזט די רעזשים זיך ספראווען נישט נאר מיט א גאזאלין פראבלעם, נאר אויך מיט די פאליטישע ריזיקע וואס קומט מיט דעם.