היסטארישע שלום אפמאך און בי"ד פסק בחצרות סטיטשין און ראפשיץ-סטיטשין

נאך דריי טעג פון אינטענסיווע דיונים ובוררות אין אמעריקע, האט א ספעציעלער בית דין צדק ארויסגעגעבן א היסטארישן פסק הלכה וואס לייגט א סוף צום לאנגיעריגן סכסוך איבער דעם נאמען "סטיטשין" • לויטן פסק וועט כ"ק אדמו"ר מסטיטשין שליט"א ווייטער טראגן דעם נאמען "סטיטשין" אליין, בשעת די חצר פון כ"ק אדמו"ר רבי מרדכי מנשה זילבער שליט"א וועט זיך רופן "ראפשיץ-סטיטשין" • אין ראפשיץ-סטיטשין דריקט מען אויס שבח והודאה אויפן פסק, און מען גרייט זיך שוין צו א היסטארישע פגישה צווישן די צוויי רבי'ס.

א נייער און היסטארישער קאפיטל איז נעכטן (מיטוואך, ב' כסלו) פארשריבן געווארן בעולם החסידות: א לאנגיעריגער דין תורה  וואס האט אנגעהאלטן צענדליגער יארן אין חצר הקודש סטיטשין איז געקומען צו א פולשטענדיגן שלום, נאך אן אויסטערלישן פסק דין פון א ספעציעלן בית דין צדק וואס איז זיך צוזאמגעקומען אין אמעריקע.

די ווארצלען פונעם סכסוך: פון די הסתלקות ביז די גרינדונג פון די קהילות

די מעשה האט זיך אנגעהויבן ווען כ"ק אדמו"ר הרה"ק רבי יהודה הורוביץ זי"ע מסטיטשין איז נסתלק געווארן אין יאר תשמ"ב, איבערלאזנדיג נאך זיך אן איינציגע טאכטער וואס איז געווען פארהייראט צו זיין איידעם הגה"צ ר' עובדיה יודקובסקי זצ"ל, א ליטווישער תלמיד חכם וואס האט געדינט אלס רב פונעם ביהמ"ד.

נאך די הסתלקות פונעם סטיטשינער רבי'ן זצ"ל, און נאך פאר דער הכתרה פונעם אייניקל, האבן זיך א טייל חסידים אפגעטיילט און געעפנט אן אייגענע קהילה אונטערן נאמען "תולדות יהודה דחסידי סטיטשין". זיי האבן אויפגענומען אלס מנהיג דעם רבי'נס נאנטן תלמיד, כ"ק אדמו"ר רבי מרדכי מנשה זילבער שליט"א. אין אנהייב האט מען אים גערופן 'ראש החבורה' אדער 'רב', אבער מיט די יארן האט ער אנגעהויבן פירן רביסטעווע, און ער איז שנעל באקאנט געווארן אלס א גרויסער משפיע וואס טויזנטער אידן קומען הערן זיינע שיעורים אויך אויסער זיין אייגענע קהילה.

אין די זעלבע צייט, א יאר נאך די פטירה פונעם זיידן, איז ר' עובדיה'ס זון, כ"ק אדמו"ר רבי אליעזר יהושע יודקובסקי שליט"א, אויפגענומען געווארן אויפן כסא פון זיין זיידן אלס סטיטשינער רבי. במשך די יארן האט מען אין דער קהילה פון רבי מרדכי מנשה שליט"א אנגעהויבן נוצן דעם נאמען 'תולדות יהודה סטיטשין'.

אין יאר תשפ"ו איז דער בד"ץ העדה החרדית באשטימט געווארן צו פירן א בוררות און פסק'ענען איבער דעם שימוש פונעם נאמען סטיטשין. דעם פראצעס האט אנגעפירט א חשוב'ער הרכב דיינים בראשות הגאון רבי שמעון יצחק שלזינגר שליט"א, צוזאמען מיט די גאונים רבי יקותיאל זלמן גרוס שליט"א און רבי חיים אהרן מונדרר שליט"א. די דיינים, וואס וואוינען אין ארץ ישראל, זענען ספעציעל געקומען קיין אמעריקע די וואך, און די דריי טעג פון אינטענסיווע זיצונגען זענען פארגעקומען אין דער אכסניא פון הגרש"י שלזינגר שליט"א. נעכטן אווענט (ב' כסלו תשפ"ז), נאכ'ן אויסלייגן אלע טענות און דאקומענטן לויטן שטר בוררות, האבן די דיינים אונטערגעשריבן דעם פסק דין.

די סיבה פונעם נאמען און דער פארנעם פון ראפשיץ-סטיטשין

ביי חסידים ווייזט מען אן אז דער ראפשיץ-סטיטשינער רבי שליט"א האט נישט גע'ירש'נט פון זיין רבי'ן קיין שום בנין, קיין מוסדות און קיין חפצי קודש. די איינציגע סיבה פארוואס ער האט געוואלט דערמאנען דעם נאמען "סטיטשין" איז צוליב דעם וואס זיין פראכטפולן ביהמ"ד וואס ער האט אליין געגרינדעט און אויפגעבויט אין הארץ פון בארא פארק איז א תל תלפיות, וואו עס קומען אריין טעגליך אידן פון אלע חסידישע קרייזן צו דאווענען און לערנען. דעריבער האט ער נישט געוואלט אז יעדער פארבייגייער אדער בעל תפילה זאל זיך פירן לויט זיין אייגענעם מנהג, נאר ער האט געוואלט איינפלאנצן דעם באוואוסטזיין אז דא פירט מען זיך פונקטליך לויט די מנהגים פון בית סטיטשין.

היינט צו טאג ציילט די חצר הקודש ראפשיץ-סטיטשין אן ערך פון 800 משפחות בליעה"ר איבער דער גאנצער וועלט. אין די לעצטע יארן זענען אויפגעשטעלט געווארן דורך די חסידים פראכטפולע בתי מדרשים און מוסדות התורה אין בארא פארק, וויליאמסבורג, לעיקוואוד, מאנסי, מאנרא, ירושלים, בני ברק און נאך. אין יאר תשפ"ג איז געגרינדעט געווארן אין בארא פארק א ישיבה גדולה, און אין חשוון תשפ"ז האט זיך אויף איר פלאץ געעפנט א מכינה לישיבה קטנה, צוזאמען מיט א נייער תלמוד תורה פאר קינדער אין דעם זעלבן יאר.

עס איז כדאי צו באמערקן אז דער רבי שליט"א פארט יעדעס יאר אויף די זומער חדשים קיין ארץ ישראל, וואו ער פראוועט די תפילות און טישן אין א ספעציעלן שאטער אין ירושלים, וואו עס באטייליגן זיך אויך אסאך אידן אויסער דער קהילה. פון יעצט און ווייטער וועלן אלע דאזיגע מוסדות טראגן דעם איינהייטליכן נאמען: ראפשיץ-סטיטשין.

שבח והודאה און די צוגרייטונגען צו א היסטארישע פגישה

אין דער חצר פון כ"ק אדמו"ר מראפשיץ-סטיטשין שליט"א דריקט מען יעצט אויס טיפע שבח והודאה אויפן ענדע פונעם פראצעס און אויפן אויסגעוואויגענעם פסק דין. אין ביידע חצרות רעדט מען שוין מיט גרויס התרגשות אז אין דער נאנטער צוקונפט וועט פארקומען א היסטארישע פגישה צווישן דעם סטיטשינער רבי'ן שליט"א און דעם ראפשיץ-סטיטשינער רבי'ן שליט"א.

עלטערע חסידים דערמאנען אז פונקט מיט פערציג יאר צוריק, ביי די הסתלקות פונעם סטיטשינער רבי'ן זצ"ל, איז עס דווקא געווען דער ראפשיץ-סטיטשינער רבי שליט"א וואס האט מוטיג געמאכט דעם אייניקל אנצונעמען די הנהגה, און האט אפילו געלערנט מיט אים בחברותא ספרי חסידות פאר א לענגערע צייט — א פאקט וואס גיט פאר דער ערווארטעטער באגעגעניש א שטארקן סימבאלישן באדייט פון שלום און אחדות.

די הויפט פונקטן פונעם אפיציעלן פסק דין פון בית דין:

• דער נאמען "סטיטשין" אליין: כ"ק אדמו"ר הרה"צ רבי אליעזר יהושע יודקובסקי שליט"א, און אלע מוסדות אונטער זיין נשיאות, וועלן ווייטער טראגן אליין דעם אריגינעלן נאמען "סטיטשין" אן קיין שום צוגאב אדער באגרעניצונג.
• דער נאמען "ראפשיץ-סטיטשין": די חסידים פון כ"ק אדמו"ר הרה"צ רבי מרדכי מנשה זילבער שליט"א, וואס האבן זיך ביז היינט גערופן 'קהל תולדות יהודה' סטיטשין, טארן נישט נוצן דעם נאמען "סטיטשין" אליין, און האבן נישט קיין רשות זיך צו רופן מיטן נאמען "יהודה" אין קיין שום פארעם. אויף אלע זייערע מוסדות, שריפטן, גליונות און אזוי ווייטער, מעגן זיי שרייבן בלויז "ראפשיץ-סטיטשין", און ביידע ווערטער מוזן זיין אנגעשריבן אינעם זעלבן גרויסקייט איבעראל אן קיין אויסנאם.
• דרוקן ספרים: בנוגע דרוקן ספרי תולדות ומעשי צדיקים לבית סטוטשין, מעגן די חסידים פון ראפשיץ-סטיטשין דרוקן כל זמן עס איז קלאר אנגעצייכנט אז עס איז ארויסגעגעבן געווארן דורך זייער קהילה אונטערן נייעם נאמען לויט דעם פסק. דאקעגן, דעם רבי'נס ספר "מנחת יהודה" מעג ארויסגעגעבן ווערן נאר דורך דעם סטיטשינער רבי'ן שליט"א, וועלכער איז דער יורש על פי הלכה.
• אראפנעמען די עיקולים: מיטן ארויסגעבן דעם פסק האט דער בית דין באפוילן תיכף ומיד אראפצונעמען אלע עיקולים און צווים וואס זענען ארויפגעלייגט געווארן אין די ערכאות במשך די יארן פונעם סכסוך.

די דיינים האבן געחתמ'עט דעם פסק מיט א ווארעמען רוף צו ביידע צדדים: "כי הצדדים ינהגו בשלום ובריעות ביניהם, וח"ו לא ידברו סרה אחד על חברו, ותשכון שכינה באהליהם כל הימים. והאמת והשלום אהבו."