קאנטראווערסיע אין תל אביב: 'הסדר' רב פארענטפערט מאסן יום כיפור תפילה אן קיין געהעריגע מחיצה
רב איתמר אלדר, איינער פון די ראשי ישיבות אין די דתי-לאומי 'הסדר' ישיבה 'אורות שאול' אין תל אביב, איז ארויסגעקומען זיך צו פארענטפערן איבער א מאסן יום כיפור תפילה וואס ער האט אנגעפירט אינעם אזוי-גערופענעם "כיכר החטופים" אין תל אביב. ער האט אפגעווארפן די קריטיק פון די וואס האבן אים באשולדיגט אז מען האט אים אויסגענוצט פאר פרייע פאליטישע צוועקן.
אין א ברייטן אינטערוויו האט רב אלדר מודה געווען אז ביי די תפילה, וואס איז פארגעקומען דעם פארגאנגענעם יום כיפור, איז נישט געווען קיין סטאנדארטע מחיצה ווי עס פאדערט זיך על פי הלכה. אנשטאט דעם איז דער פלאץ געווען צעטיילט אין דריי אפטיילונגען: מענער, פרויען, און א געמישטע אפטיילונג פאר "פאמיליעס". טראץ דעם וואס עס איז קלאר אקעגן די אנגענומענע הלכה, האט ער פרובירט צו טענה'ן אז די ארדענונג איז געווען "אין איינקלאנג מיט די הלכה", כאטש ער האט צוגעגעבן אז א געהעריגע מחיצה איז נישט געווען מעגליך אויפ'ן פלאץ.
לויט אים, איז דער "ווערד" פון האבן טויזנטער מענטשן דאווענען אינאיינעם אינמיטן א פרייע שטאט, געווען גענוג וויכטיג צו מאכן די קאמפראמיסן.
דער רב האט דערציילט אז קריטיקירער האבן אים באשולדיגט אז ער איז אריינגעפאלן אין א פאסטקע וואס איז אונטערגעשטעלט געווארן דורך די פאמיליעס פון די פארכאפטע אין עזה, און אז מען האט אים און די מתפללים פארוואנדלט אין "נוצבארע נאראנים" (יוספול אידיאטס) צו דינען א פאליטישע קאמפיין. ער האט אבער שארף אפגעווארפן די באשולדיגונגען, זאגנדיג אז דער טערמין "נוצבארע נאראן" איז אן אויסדרוק פונעם "סטרא אחרא" וואס זוכט צו קאליע מאכן יעדע פרואוו פון אחדות און עס אראפרייסן אלס א צינישע פאסטקע.
רב אלדר, אינאיינעם מיט זיין קאלעגע ראש ישיבה רב תמיר גרנות, זענען שוין יארן לאנג פארנומען מיט א מיסיע צו "פארבינדן" רעליגיעזע און פרייע אידן אין תל אביב. זיי לערנען פאר תורה, חסידות און די כתבים פון הרב קוק פאר פרייע מדינת ישראל בירגער, אריינגערעכנט אקטיארן און מידיא פיגורן, אין א פרואוו צו בויען א בריק צווישן די צוויי לאגערן. ער זאגט אז דער געדאנק פאר די תפילה אין כיכר החטופים האט זיך אנגעהויבן נאך די שמחת תורה אטאקעס און נאך די קאנטראווערסיע פאראיאר יום כיפור ווען פרייע האבן איבערגעקערט א תפילה מיט א מחיצה אין דיזענגאף סקווער.
די רייד פונעם רב שפיגלען אפ דעם מהלך פון די דתי-לאומי 'הסדר' אינסטיטוציעס, וועלכע קאמבינירן תורה מיט אקטיווע מיליטער דינסט, און זען א רעליגיעזע ווערד אין זיך צוזאמגיסן מיט די פרייע געזעלשאפט און אירע ציוניסטישע אינסטיטוציעס.
דאס איז אין א שארפן קאנטראסט צו די קלארע דעת תורה און די אנגענומענע שטעלונג ביים היימישן חרדי'שן ציבור, וועלכע האלטן זיך פעלזן-פעם אז הלכה'דיגע יסודות, אריינגערעכנט א כשר'ע מחיצה ביים דאווענען, זענען נישט קיין זאך אויף וואס מען קען מאכן קאמפראמיסן פאר סיי וועלכע נאציאנאלע אדער פאליטישע סימבאליזם. ווי אויך איז די קלארע השקפה אז מען טאר נישט אויסמישן דעם ריינעם תורה לעבן מיט ציוניסטישע אינסטיטוציעס און זייערע סימבאלן.