ווען דער רבי איז אנגעקומען קיין אמעריקע האט ער קודם געוואוינט אין בארא פארק, אבער דאן האבן די גבאים, אויס זארג פאר'ן רבינ'ס געזונט, אים אריבערגעצויגן קיין סיגעיט אין תשל"ו. דערנאך האט זיך דער רבי געצויגן קיין לאס אנדזשעלעס פאר עטליכע חדשים, איידער ער האט זיך צוריקגעצויגן קיין סיגעיט. וויבאלד אזויפיל מענטשן האבן כסדר געשטראמט צום רבי'ן, האבן די גבאים אים אריבערגעצויגן צו אן אנדער פלאץ כדי דער רבי זאל נישט זיין אזוי איבערגעשטרענגט און זאל האבן אביסל מנוחה פון די נאכאנאנדע באזוכער.

"דער רבי האט זיך צוריקגעצויגן קיין סיגעיט אין תשל"ז," דערציילט ר' משה הערש בערקאוויטש, "און ער איז דארט פארבליבן פאר אנדערטהאלבן יאר. איך געדענק ווי איינמאל איז א מאמע פון א גרויסער משפחה געקומען צום רבי'ן אין סיגעיט און איז געווען זייער אנגעווייטאגט."

"וואס איז דער פראבלעם?" האט דער רבי געפרעגט.

"מיין זון איז אראפ פון וועג. ער האט זיך אפגעשניטן די פאות."

"דארפסט נישט וויינען," האט דער רבי געזאגט.

"פארוואס נישט? ער האט אפגעשניטן זיינע פאות!"

דער רבי האט געשמייכלט און געזאגט, "זיינע פאות וועלן צוריקוואקסן."

דאן האט דער ריבניצער צוגעלייגט, "דאס קינד וועט נאך זיין דער בעסטער זון אין דער משפחה."

דעם רבינ'ס ווערטער זענען מקוים געווארן און דער בחור איז אויפגעוואקסן צו זיין גאר א חשוב'ער איד.