א מאך מיט דער האנט

​איין ביטער קאלטן אינדערפרי, א טאג ווען רוב פון די איינוואוינער פון ריבניץ וואלטן אפילו נישט געקלערט פון ארויסגיין, האט זיך דער רבי צוריקגעקערט אהיים נאך זיין טעגליכן ווינטער עבודה פון דורכברעכן די אייז פון טייך זיך צו קענען טובל'ען. ווען ער איז אנגעקומען אהיים, איז ער געווען אזוי אויסגעמאטערט, אז ווי נאר ער האט איבערגעטרעטן דעם שוועל האט ער גע'חלש'ט.

​די רביצין האט מורא געהאט אז דאסמאל וועט ער שוין נישט דערמונטערט ווערן. א שכן איז געלאפן רופן א דאקטער, וועלכער איז אנגעקומען ביז געציילטע מינוטן, אבער ער האט אויך נישט געקענט דערמונטערן דעם רבי'ן.

​ס'האט גענומען א לאנגע צייט ביז דער רבי האט ענדליך אנגעהויבן קומען צו זיך. די רביצין האט אים דערציילט אז דער שכן האט אליין אונטערזוכט דעם רבי'ן און איז דאן געלאפן רופן א דאקטער, און וויאזוי זיי האבן מורא געהאט אז ער וועט שוין מער נישט צוריק אויפשטיין.

​הערנדיג וויפיל מענטשן האבן זיך אלץ געדרייט ביי אים אין הויז און אז מ'האט אים צוגערירט, האט זיך דער רבי האסטיג אויפגעשטעלט פון בעט און זיך צוריק אומגעקערט צום טייך זיך נאכאמאל צו טובל'ען.