פונקט אזוי-ווי אלע שטעט און דערפער אין אייראפע, איז די שטאט ריבניץ נישט אפגעשוינט געווארן דורכאויס דער צווייטער וועלט מלחמה.

דער רב, הרה"ק ר' חיים זאנוויל אבראמאוויטש זצ"ל, האט דערציילט פאר זיין משב"ק ר' משה הערש בערקאוויטש הי"ו איבער די ניסים וואס ער האט בייגעוואוינט אין יענע ביטערע צייטן, און ווי אפילו אין דער פינסטערניש פון די שרעקליכע צרות, האט ער זוכה געווען צו גרויסע חסדים און סייעתא דשמיא.

ריבניץ געפינט זיך אינעם מזרח אייראפעישן לאנד מאלדאווע (דאן א טייל פון רוסלאנד), נישט ווייט פון דער שטאט טשערנאוויץ און די קארפאטן בערג. ווען די נאציס האבן אנגעהויבן אריינדרינגען אין זייער שטאט אין שנת תש"א, האבן די אידישע איינוואוינער זיך פרובירט צו באהאלטן אין פארשידענע פלעצער. דער רבי האט זיך אויסבאהאלטן אין א גרוב אין דער ערד אינאיינעם מיט נאך עטליכע אידן.

"חיים זאנוויל," האבן זיי געזאגט צו אים (אזוי האבן די מענטשן פון שטעטל גערופן דעם הייליגן צדיק), "דו ביסט דאך ג-ט'ס א מענטש. טו עפעס אונז צו ראטעווען! מיר ווייסן אז מיט דיינע תפילות קענסטו אונז ארויסנעמען פון דא!"

דעם רבי'נ'ס ענטפער איז געווען אן אנדייטונג אויף זיין גאנצן מהלך אין עבודת ה': "אויב וואלט איך זיך יעצט געקענט טובל'ן אין א מקוה," האט ער זיי געזאגט, "וואלט איך אייך אלע געקענט ראטעווען."

א קורצע וויילע שפעטער, איז אן עס-עס אפיציר געקומען צו גאלאפירן אויף זיין פערד צום גרוב און באמערקט דעם רבי'ן זיך באהאלטן. "שיסן!" גיבט ער א שריי, "קריך ארויס פון לאך און גיי ברענג מיר וואסער פאר מיין פערד!"

דער אפיציר האט דערלאנגט פאר'ן רבי'ן עטליכע עמערס און אים באפוילן ארויסצולאזן ביים טייך. דער רבי האט גענומען די עמערס און זיך געשווינד אראפגעלאזט אין ריכטונג פונעם טייך, וואו ער האט זיי אנגעפילט מיט וואסער - אבער נישט איידער ער האט געכאפט די געלעגנהייט זיך צו טובל'ן.

נאכ'ן צוברענגען דאס וואסער פאר'ן נאצי'ס פערד, האט דער רבי זיך אומגעקערט צום גרוב וואו די אנדערע אידן זענען געווען באהאלטן.

"איך וויל איר זאלט וויסן," האט ער זיי געזאגט, "אז מיר גייען געראטעוועט ווערן אין זכות פון מיין טבילה."

דעם רבי'נ'ס ווערטער האבן זיך ארויסגעשטעלט צו זיין הונדערט פראצענט אמת.