א באפרייטער משכון דערציילט איבער דעם איין זאץ וואס האט אים און אנדערע געהאלטן ביים לעבן
גאלערי
ווידעאס
בס"ד
"ווער עס האט א 'פאר-וואס', קען איבערלעבן יעדע 'ווי-אזוי'": באפרייטער משכון טיילט מיט די פראזע וואס האט אים געהאלפן איבערלעבן אין עזה
אור לוי, וועלכער איז געהאלטן געווארן אלס משכון דורך כאמאס און איז באפרייט געווארן אין פעברואר 2025, האט ארויסגעברענגט א ספעציעלע פראזע וואס האט אים און אנדערע משכונות געהאלפן איבערלעבן די שווערע צייטן. די ווערטער האט ער געהערט פונעם אומגעקומענעם משכון הערש גאלדבערג-פאלין הי"ד, און עס איז געווען קריטיש וויכטיג אין די ערשטע דריי טעג אין די עזה טונעלן נאכ'ן נאווע פעסטיוואל אטאקע.
א גייסטישע אנקער אין די טונעלן
לוי האט שילדערט ווי אזוי די געמיינזאמע פראזע האט געגעבן פאר אים און אנדערע א ציל ווען די אומשטענדן זענען געווען די מערסטע עקסטרעם. די פראזע שטאמט ארגינעל פונעם באקאנטן בוך פון וויקטאר פראנקל איבער זיין איבערלעבעניש ביים קריג, און לויטעט: "דער וואס האט א 'פאר-וואס' (א ציל פארוואס צו לעבן), קען איבערטראגן סיי וועלכע 'ווי-אזוי' (שווערע אומשטענדן)." פאר די משכונות איז דאס געווארן א פראקטישע געצייג ווי אזוי אויסצושטיין די שרעקליכע פיין.
לוי האט דערציילט אז די פראזע האט זיך פארשפרייט צווישן די פארכאפטע בעת זיי זענען אויסגעשטאנען הונגער און פייניגונגען. דאס האבן א קלארע "פאר-וואס" האט זיי געגעבן די כוחות אויסצוהאלטן די טעגליכע "ווי-אזוי" פון זייער ליידן אין געפענגעניש. די פשוט'ע ווערטער האבן געדינט אלס א גייסטישע אנקער ווען די פיזישע און עמאציאנעלע כוחות זענען שוין כמעט אויסגעגאנגען. די ווערטער האבן געהאט אזא שטארקע ווירקונג אויף לוי, אז נאך זיין באפרייאונג האט ער דאס ארויפגעקריצט אויף זיין קערפער אלס א שטענדיגע דערמאנונג צו זיין איבערלעבעניש און די שטיצע וואס ער האט באקומען פון גאלדבערג-פאלין אין יענע קריטישע ערשטע טעג.
א טרייסט פאר די פאמיליע
הערש גאלדבערג-פאלין איז ברוטאל אומגעברענגט געווארן דורך כאמאס אין יאר 2024. נאך זיין אייגענע באפרייאונג, האט לוי מיטגעטיילט די פראזע מיט הערש'ס מאמע, רחל. זי האט שפעטער זיך אויסגעדרוקט אז די ווערטער האבן איר געגעבן חיזוק אפילו נאכן טראגישן טויט פון איר זון. דער שמועס צווישן לוי און רחל האט פארבינדן צוויי פאמיליעס וואס זענען אריבער דעם זעלבן גיהנום, און לוי'ס באשלוס צו פובליצירן די פראזע טוישט א פריוואטע מקור פון חיזוק צו א פובליק עדות'שאפט פון איבערלעבעניש.
לוי אליין האט פארלוירן זיין פרוי אום שמחת תורה, דעם טאג וואס די נאווע פעסטיוואל אטאקע און די ברייטערע אינפילטראציע האט זיך אנגעהויבן. יענער פערזענליכער פארלוסט איז געווען א טייל פונעם "פאר-וואס" וואס ער האט מיטגענומען מיט זיך אין געפענגעניש. די קאמבינאציע פון טרויער און דער ווילן צו בלייבן לעבן האט געגעבן פאר די פראנקל-ציטאט א באזונדערע קראפט. אין די טונעלן האט דאס כסדר'דיגע איבערחזר'ן די שורה געהאלפן אנכאפן זיך אין א ציל ווען די אומשטענדן ארום זענען געווען ביטער שווארץ. לוי's באריכט צייגט ווי אזוי איין איינציגע געדאנק, איבערגעגעבן פון איין משכון צום צווייטן, האט געקענט האבן אזא שטארקע השפעה אויף זייער מעגליכקייט צו סורווייוון.
די קראפט פון מחשבה
די געשיכטע אילוסטרירט די ראלע פון פסיכאלאגישע כוחות אין אן עקסטרעמע געפענגעניש. די פיזישע אומשטענדן אין די טונעלן זענען געווען גרויזאם, אבער די גייסטישע ראם וואס די פראזע האט צוגעשטעלט האט געגעבן אן עקסטערע שיכט פון ווידערשטאנד. לוי'ס גרייטקייט צו רעדן דערוועגן נאך זיין באפרייאונג ברענגט אויפמערקזאמקייט צו די אינערליכע סטראטעגיעס וואס די משכונות האבן גענוצט צו בלייבן לעבן.
דורכ'ן געבן דעם קרעדיט ספעציפיש פאר גאלדבערג-פאלין, טוט ער אויך אפגעבן כבוד פאר א מיט-משכון וואס האט ליידער נישט איבערגעלעבט. פאר לוי בלייבן די ווערטער פארבונדן סיי צו זיין אייגענע איבערלעבעניש און סיי צום אנדענק פון הערש גאלדבערג-פאלין, און דאס מיטטיילן די ווערטער מיט זיין מאמע מאכט צו א רעדל פון קשר און חיזוק וואס איז געשמידט געווארן אונטער די שווערסטע אומשטענדן.
"ווער עס האט א 'פאר-וואס', קען איבערלעבן יעדע 'ווי-אזוי'": באפרייטער משכון טיילט מיט די פראזע וואס האט אים געהאלפן איבערלעבן אין עזה
אור לוי, וועלכער איז געהאלטן געווארן אלס משכון דורך כאמאס און איז באפרייט געווארן אין פעברואר 2025, האט ארויסגעברענגט א ספעציעלע פראזע וואס האט אים און אנדערע משכונות געהאלפן איבערלעבן די שווערע צייטן. די ווערטער האט ער געהערט פונעם אומגעקומענעם משכון הערש גאלדבערג-פאלין הי"ד, און עס איז געווען קריטיש וויכטיג אין די ערשטע דריי טעג אין די עזה טונעלן נאכ'ן נאווע פעסטיוואל אטאקע.
א גייסטישע אנקער אין די טונעלן
לוי האט שילדערט ווי אזוי די געמיינזאמע פראזע האט געגעבן פאר אים און אנדערע א ציל ווען די אומשטענדן זענען געווען די מערסטע עקסטרעם. די פראזע שטאמט ארגינעל פונעם באקאנטן בוך פון וויקטאר פראנקל איבער זיין איבערלעבעניש ביים קריג, און לויטעט: "דער וואס האט א 'פאר-וואס' (א ציל פארוואס צו לעבן), קען איבערטראגן סיי וועלכע 'ווי-אזוי' (שווערע אומשטענדן)." פאר די משכונות איז דאס געווארן א פראקטישע געצייג ווי אזוי אויסצושטיין די שרעקליכע פיין.
לוי האט דערציילט אז די פראזע האט זיך פארשפרייט צווישן די פארכאפטע בעת זיי זענען אויסגעשטאנען הונגער און פייניגונגען. דאס האבן א קלארע "פאר-וואס" האט זיי געגעבן די כוחות אויסצוהאלטן די טעגליכע "ווי-אזוי" פון זייער ליידן אין געפענגעניש. די פשוט'ע ווערטער האבן געדינט אלס א גייסטישע אנקער ווען די פיזישע און עמאציאנעלע כוחות זענען שוין כמעט אויסגעגאנגען. די ווערטער האבן געהאט אזא שטארקע ווירקונג אויף לוי, אז נאך זיין באפרייאונג האט ער דאס ארויפגעקריצט אויף זיין קערפער אלס א שטענדיגע דערמאנונג צו זיין איבערלעבעניש און די שטיצע וואס ער האט באקומען פון גאלדבערג-פאלין אין יענע קריטישע ערשטע טעג.
א טרייסט פאר די פאמיליע
הערש גאלדבערג-פאלין איז ברוטאל אומגעברענגט געווארן דורך כאמאס אין יאר 2024. נאך זיין אייגענע באפרייאונג, האט לוי מיטגעטיילט די פראזע מיט הערש'ס מאמע, רחל. זי האט שפעטער זיך אויסגעדרוקט אז די ווערטער האבן איר געגעבן חיזוק אפילו נאכן טראגישן טויט פון איר זון. דער שמועס צווישן לוי און רחל האט פארבינדן צוויי פאמיליעס וואס זענען אריבער דעם זעלבן גיהנום, און לוי'ס באשלוס צו פובליצירן די פראזע טוישט א פריוואטע מקור פון חיזוק צו א פובליק עדות'שאפט פון איבערלעבעניש.
לוי אליין האט פארלוירן זיין פרוי אום שמחת תורה, דעם טאג וואס די נאווע פעסטיוואל אטאקע און די ברייטערע אינפילטראציע האט זיך אנגעהויבן. יענער פערזענליכער פארלוסט איז געווען א טייל פונעם "פאר-וואס" וואס ער האט מיטגענומען מיט זיך אין געפענגעניש. די קאמבינאציע פון טרויער און דער ווילן צו בלייבן לעבן האט געגעבן פאר די פראנקל-ציטאט א באזונדערע קראפט. אין די טונעלן האט דאס כסדר'דיגע איבערחזר'ן די שורה געהאלפן אנכאפן זיך אין א ציל ווען די אומשטענדן ארום זענען געווען ביטער שווארץ. לוי's באריכט צייגט ווי אזוי איין איינציגע געדאנק, איבערגעגעבן פון איין משכון צום צווייטן, האט געקענט האבן אזא שטארקע השפעה אויף זייער מעגליכקייט צו סורווייוון.
די קראפט פון מחשבה
די געשיכטע אילוסטרירט די ראלע פון פסיכאלאגישע כוחות אין אן עקסטרעמע געפענגעניש. די פיזישע אומשטענדן אין די טונעלן זענען געווען גרויזאם, אבער די גייסטישע ראם וואס די פראזע האט צוגעשטעלט האט געגעבן אן עקסטערע שיכט פון ווידערשטאנד. לוי'ס גרייטקייט צו רעדן דערוועגן נאך זיין באפרייאונג ברענגט אויפמערקזאמקייט צו די אינערליכע סטראטעגיעס וואס די משכונות האבן גענוצט צו בלייבן לעבן.
דורכ'ן געבן דעם קרעדיט ספעציפיש פאר גאלדבערג-פאלין, טוט ער אויך אפגעבן כבוד פאר א מיט-משכון וואס האט ליידער נישט איבערגעלעבט. פאר לוי בלייבן די ווערטער פארבונדן סיי צו זיין אייגענע איבערלעבעניש און סיי צום אנדענק פון הערש גאלדבערג-פאלין, און דאס מיטטיילן די ווערטער מיט זיין מאמע מאכט צו א רעדל פון קשר און חיזוק וואס איז געשמידט געווארן אונטער די שווערסטע אומשטענדן.