בס"ד

אויל פרייזן האלטן זיך אונטער 100 דאלאר א פאס טראץ די אנגעצויגנקייט אין מיטל מזרח; פארוואס שפרינגט עס נישט העכער?

די פרייזן פון 'ברענט' רויע אויל זענען אין א שטענדיגע שטייגונג דעם חודש, קלעטערנדיג העכער און העכער אין שאטן פון די אנגייענדע שלאכטן צווישן די פאראייניגטע שטאטן און איראן, וואס שטערט איינע פון די וויכטיגסטע אויל רוטעס אין דער וועלט. דאך, האט די פרייז נאכנישט באוויזן צו אדורכברעכן דעם פסיכאלאגישן 100-דאלאר-א-פאס גרעניץ.

די פרייזן דרייען זיך יעצט אין די הויכע 90'ער יארן, האלטנדיג ביי ארום 97 ביז 98 דאלאר א פאס, אפילו בשעת די אנגעצויגנקייט ארום דעם הארמוז דורכגאס ווייזט נישט קיין צייכנס פון נאכלאזן. דאס איז א באדייטנדע שפרונג פון וואו די פרייזן האבן געהאלטן בלויז עטליכע חדשים צוריק, אבער ס'איז אויך א שטארקע וואונדער פארוואס ס'איז נישט געשטיגן פיל העכער, נעמענדיג אין אכט די כאאס וואס שפילט זיך אפ אינעם גאלף. לויט באריכטן זענען די עקספארטן פונעם ראיאן געפאלן מיט כמעט האלב, נידערנדיג פון ארום 18 מיליאן פאסן א טאג צו בלויז 11 מיליאן - א דראסטישע פאל וואס אונטער אנדערע אומשטענדן וואלט געדארפט שיקן די פרייזן אין די הימלען.

איז פארוואס פאניקט נישט די מארקעט מער ווי ס'פאניקט יעצט? א טייל פונעם ענטפער ליגט אין דעם וואס די טרעידערס און פראדוצירער זענען געווארן זייער קלוג און טרעפן עצות וויאזוי זיך אן עצה צו געבן מיטן מצב. אלטערנאטיווע שיפינג רוטעס, טראנספערס פון איין שיף צום צווייטן אינמיטן ים, און א מערקבארע העכערונג אין פראדוקציע פון לענדער וואס זענען נישט א טייל פון 'אפעק' (OPEC) - ווי אמעריקע, קאנאדע און גייאנא - האבן אלע געהאלפן פארמינערן דעם קלאפ פון די רעדוצירטע סופליי פונעם גאלף.

אין די זעלבע צייט, איז די נאכפראגע (דעמאנד) פון כינע - וואס איז היסטאריש איינע פון די גרעסטע פאקטארן אין די גלאבאלע אויל מארקעט - שטארק געפאלן. דאס קומט צוליב דעם וואס דאס לאנד גייט אריין מער און מער אין עלעקטרישע קארס און זיי האבן יעצט אומגעווענליך גרויסע רעזערוון פון אויל. אלעס אינאיינעם האבן די פאקטארן געבויט א סארט קישן אונטער די מארקעט, וואס כאפט אויף די קלעפ וואס וואלטן אנדערש געשטיפט די פרייזן צו איבער הונדערט דאלאר.

אבער דער קישן מיינט נאכנישט אז די מארקעט איז רואיג. אנאליסטן ווייזן אן אז די פיזישע אויל מארקעטס זענען עכט אנגעצויגן. די פרייזן פאר דירעקטע קויפונגען זענען אין געוויסע פעלער ארויפגעשפרינגען מיט אזוי סאך ווי 20 דאלאר א פאס, א קלארע צייכן אז קויפערס זוכן קראמפליג צו טרעפן סופליי אויף די מינוט, אפילו אויב די פיוטשערס מארקעט זעט אויס רעלאטיוו רואיג. ווי אויך הייבט אן ארויסקומען א מאנגל אין דיזעל, וואס צייגט אויף אן אנגעצויגנקייט טיפער אין די סופליי טשעין וואס די הויפט פרייזן כאפן נישט שטענדיג אויף. ס'איז א סארט צוויי-זייטיגע בילד: די נומערן וואס יעדער זעט אויף די פינאנציעלע נייעס קוקן אויס קאנטראלירט, אבער די רעאליטעט אויפן פעלד פאר די שיפינג קאמפאניס, ריפיינעריס און אינדוסטריעלע קויפערס דערציילט א מעשה פון אן אמת'ע מאנגל און טייערערע קאסטן.

צי די באלאנס וועט זיך האלטן איז א גרויסע פראגע צייכן. די באקאנטע באנק 'גאלדמאן זאקס' האט שוין געווארנט אז די ברענט אויל קען ארויפשיסן העכער 120 דאלאר אין יאר 2027 אויב די פראדוקציע אינעם גאלף בלייבט דראסטיש נידריגער ווי בעפאר די מלחמה פאר א לענגערע צייט. די באנק האט אנגעוויזן אז פארמערטע אטאקעס אינעם הארמוז דורכגאס און אינעם רויטן ים זענען די מערסט-ווארשיינליכע אורזאכן וואס קענען פירן צו אזא סצענאר.

דערווייל טוט די קאמבינאציע פון אלטערנאטיווע סופליי רוטעס, העכערע פראדוקציע פון אנדערע לענדער און א שוואכערע כינעזער דעמאנד די ארבעט צו האלטן די פרייזן פון ארויסגיין פון קאנטראל, אבער די רואיגקייט זעט אויס גאנץ שוואך. אויב דער קאנפליקט וועט זיך פארערגערן, אדער אויב סיי וועלכע פון די פאקטארן וואס האלטן יעצט אונטער די מארקעט וועלן אנהייבן נאכלאזן, קען זיך ארויסשטעלן אז דער 100-דאלאר דאך וואס האט זיך געהאלטן ביז יעצט איז פיל שוואכער ווי עס זעט אויס היינט.