ענדזשינירס פון די באקאנטע 'עם-איי-טי' (MIT) און EPFL אוניווערסיטעטן האבן באוויזן צו בויען א קליינעם ראבאט וואס לייזט א פראבלעם וואס פלאגט שוין סייענטיסטן פאר יארן לאנג: ווי אזוי אריבערצוגיין פון שווימען אין וואסער צו פליען אין די לופט נוצנדיג די פונקטליכע זעלבע פליגלען.

דער מאשין וועגט קוים 250 גראם - בערך די וואג פון א קען סאדע - און איז נאכגעמאכט געווארן פון געוויסע פויגלען וואס טונקען זיך איין אונטערן וואסער צו כאפן פיש און פליען תיכף צוריק ארויף. די שוועריגקייט ביז יעצט איז געווען די פשוט'ע געזעצן פון פיזיקס, וויבאלד וואסער איז צווישן 800 און 1,000 מאל געדיכטער (denser) ווי לופט, וואס מאכט אז רוב מאשינען זאלן נאר קענען זיין געבויט אדער פארן וואסער אדער פאר די לופט. אבער דער נייער ראבאט ברעכט די רולס אינגאנצן, און קען סיי שווימען און סיי פליען נוצנדיג בלויז איין פאר בייגעוודיגע פליגלען, אן קיין פראפעלערס אדער אנדערע טיילן וואס פאסטן זיך צאם.

אינטערעסאנטע ציפערן און פאקטן

די נומערן פון דעם נייעם פראדזשעקט זענען גאר אינטערעסאנט. אונטערן וואסער שווימט דער ראבאט מיט א שנעלקייט פון כמעט 1 מעטער א סעקונדע, פלאטערנדיג מיט די פליגלען ארום פינף מאל א סעקונדע - א ריטעם וואס איז דירעקט נאכגעמאכט פון עכטע פויגלען. ווי נאר עס קומט ארויס פונעם וואסער, טוישט זיך עס צו א סטאבילע פלי-רעזשים פון ארום 6 מעטער א סעקונדע אין די לופטן, נוצנדיג די זעלבע פליגלען וואס האבן אים נארוואס געשטיפט אונטערן וואסער.

די ריסוירטשערס האבן געדארפט טרעפן דעם פונקטליכן באלאנס פאר די פליגלען: עס האט געדארפט זיין גענוג בייגעוודיג (flexible) צו קענען ארבעטן גוט אונטערן וואסער, אבער גענוג שטייף צו קענען זיך הייבן אין די לופט. די טעסטס האבן געוויזן אז דער גאנצער טראנזיציע פון זיין אונטערן וואסער ביזן פליען נעמט ווייניגער ווי איין סעקונדע, אן אומגלויבליכע שנעלע טויש צווישן צוויי אינגאנצן אנדערע סביבות.

די שווערסטע טייל פונעם פראדזשעקט

די שווערסטע טייל פונעם ענדזשינירינג איז נישט געווען דאס שווימען אדער פליען זעלבסט, נאר דער מאמענט פון ארויסקומען פונעם וואסער. די ענדזשינירס האבן אויסגעפינען אז מען דארף אנגעבן דעם ראבאט א ווינקל (angle) פון ארום 70 דעגריס הארט פארן ארויספליען. דאס הייבט אויף די שפיצן פון די פליגלען העכערן וואסער און לאזט זיי נישט שלעפן דעם ראבאט צוריק אראפ. אויב דער ווינקל איז נישט פונקטליך, וועט דער ראבאט זיך אפשטעלן ביים אויבערפלאך אדער צוריקפאלן אינעם וואסער אנשטאט ארויפצופליען אין הימל.

אינטערעסאנט איז, אז דער ראבאט מאכט דעם גאנצן שפרונג אן די הילף פון פיס צו שטיפן דאס וואסער, ווי עכטע פויגלען טוען געווענליך. אנשטאט דעם, פארלאזט עס זיך בלויז אויף די פונקטליכע באוועגונג פון די פליגלען און די פאזיציע פונעם קערפער.

א וויכטיגע ציל פאר די צוקונפט

אויסער דעם וואס עס איז א קלוגע שטיקל ענדזשינירינג, האט דער ראבאט אן עכטע ריסוירטש מיסיע אונטער זיך. דער פלאן איז אז סייענטיסטן און מארין-ביאלאגן זאלן עס קענען ארויסשיקן פון א שיף אדער פונעם ברעג, עס זאל פליען צו א פלאץ וואס איז שווער אנצוקומען, זיך איינטונקען אינעם וואסער צו נעמען סעמפלס אדער מעסטונגען, און דערנאך צוריקפליען אהיים מיט די דאטא. דאס וועט קאסטן א ברוכטייל פון די פרייז פון טראדיציאנעלע שיפן און עקוויפמענט.

די פראדזשעקט איז שוין ארויס פונעם לאבאראטאריע, און די טיעם האט שוין דורכגעפירט פראבעס אין גרויסע וואסער טאנקען און אינעם 'לעיק זשענעווא' אין שווייץ, צו פארבעסערן די סייז פון די פליגלען און אנדערע דעטאלן. אין קורצן, איז דאס א קליינער ראבאטישער פויגל וואס איז געבויט געווארן נישט נאר נאכצומאכן די נאטור, נאר צו העלפן סייענטיסטן עס בעסער פארשטיין.