פעליקאן אינוואזיע: 50,000 פעליקאנען פארפלייצן מדינת ישראל פאר א וויכטיגע אפרו סטאנציע אינעם מדבר
גאלערי
ווידעאס
צענדליגער טויזנטער פעלעקאן פויגלען פליען אדורך ארץ ישראל אויפן וועג קיין אפריקע; אויטאריטעטן טיילן טאנען מיט פיש צו ראטעווען לאקאלע פארמערס
יעדעס יאר אין די הערבסט סעזאן, פליען אדורך צווישן 40,000 און 50,000 גרויסע ווייסע פעלעקאן פויגלען העכער ארץ ישראל, אויף זייער לאנגע רייזע פון אייראפע קיין אפריקע. דאס לאנד דינט אלס זייער לעצטע הויפט סטאנציע זיך אנצואעסן און אנגרייטן פרישע כוחות בעפאר זיי דארפן אריבערפליען דעם טרוקענעם סיני מדבר.
יעדער פויגל עסט אויף בערך איין קילאגראם פיש יעדן טאג, וואס דאס שאפט א ריזיגע פראבלעם און קען גרינג חרוב מאכן די לאקאלע קאמערציאלע פיש פארמס.
צו פארמיידן א קאטאסטראפע פאר די פיש אינדוסטריע, קומען די ארטיגע אויטאריטעטן אריין אין בילד מיט א פראקטישע לעזונג. זיי ברענגען אראפ גאנצע טראקס אנגעפילט מיט פיש צו ספעציעלע פלעצער, כדי די פויגלען זאלן קענען עסן אן אנצומאכן שאדנס פאר די פיש פארמערס. איינע פון די הויפט לאקאציעס איז די 'וויקער רעזערוואר' אין צענטראל ארץ ישראל, וואו די פויגלען פארזאמלען זיך אין ריזיגע מאסן זיך אנצואעסן און אפרוען.
די קאארדינירטע שפייזונג ערלויבט פאר די פעלעקאנען צוריקצובאקומען זייערע כוחות וואס זיי ברויכן האבן פאר די שווערע רייזע וואס ווארט זיי אפ. איינמאל זייערע מאגנס זענען אנגעפילט, הייבן זיי זיך צוריק אויף און פליען ווייטער דרום קיין אפריקע, וואו זיי פארברענגען דעם ווינטער.
די יערליכע אפעראציע איז שוין געווארן א רוטינע טייל פונעם האנדלען מיט די פויגלען וואס פליען אדורך דאס לאנד. אן די ספעציעלע פיש דעליוועריס, וואלטן די פויגלען זיכער געגאנגען צו די קאמערציאלע טייכן וואס האדעווען פיש פאר די מארקעט, און וואלטן אנגעמאכט שווערע עקאנאמישע שאדנס. דורכ'ן צושטעלן אן אלטערנאטיווע קוואל פון עסן, באשיצן די באאמטע סיי די פויגלען און סיי די פארמערס וואס מאכן א לעבן פון די פיש טייכן.
די סצענע פון צענדליגער טויזנטער גרויסע ווייסע פויגלען וואס שוועבן העכער די וואסערן איז שוין געווארן א באקאנטע הערבסט ערשיינונג פאר די ארטיגע איינוואוינער. דער סיסטעם האלט די יערליכע מיגראציע אין א גוטן גאנג יאר נאך יאר, און פארמיידט א קאנפליקט צווישן די פויגלען און די מענטשליכע אינדוסטריע.
יעדעס יאר אין די הערבסט סעזאן, פליען אדורך צווישן 40,000 און 50,000 גרויסע ווייסע פעלעקאן פויגלען העכער ארץ ישראל, אויף זייער לאנגע רייזע פון אייראפע קיין אפריקע. דאס לאנד דינט אלס זייער לעצטע הויפט סטאנציע זיך אנצואעסן און אנגרייטן פרישע כוחות בעפאר זיי דארפן אריבערפליען דעם טרוקענעם סיני מדבר.
יעדער פויגל עסט אויף בערך איין קילאגראם פיש יעדן טאג, וואס דאס שאפט א ריזיגע פראבלעם און קען גרינג חרוב מאכן די לאקאלע קאמערציאלע פיש פארמס.
צו פארמיידן א קאטאסטראפע פאר די פיש אינדוסטריע, קומען די ארטיגע אויטאריטעטן אריין אין בילד מיט א פראקטישע לעזונג. זיי ברענגען אראפ גאנצע טראקס אנגעפילט מיט פיש צו ספעציעלע פלעצער, כדי די פויגלען זאלן קענען עסן אן אנצומאכן שאדנס פאר די פיש פארמערס. איינע פון די הויפט לאקאציעס איז די 'וויקער רעזערוואר' אין צענטראל ארץ ישראל, וואו די פויגלען פארזאמלען זיך אין ריזיגע מאסן זיך אנצואעסן און אפרוען.
די קאארדינירטע שפייזונג ערלויבט פאר די פעלעקאנען צוריקצובאקומען זייערע כוחות וואס זיי ברויכן האבן פאר די שווערע רייזע וואס ווארט זיי אפ. איינמאל זייערע מאגנס זענען אנגעפילט, הייבן זיי זיך צוריק אויף און פליען ווייטער דרום קיין אפריקע, וואו זיי פארברענגען דעם ווינטער.
די יערליכע אפעראציע איז שוין געווארן א רוטינע טייל פונעם האנדלען מיט די פויגלען וואס פליען אדורך דאס לאנד. אן די ספעציעלע פיש דעליוועריס, וואלטן די פויגלען זיכער געגאנגען צו די קאמערציאלע טייכן וואס האדעווען פיש פאר די מארקעט, און וואלטן אנגעמאכט שווערע עקאנאמישע שאדנס. דורכ'ן צושטעלן אן אלטערנאטיווע קוואל פון עסן, באשיצן די באאמטע סיי די פויגלען און סיי די פארמערס וואס מאכן א לעבן פון די פיש טייכן.
די סצענע פון צענדליגער טויזנטער גרויסע ווייסע פויגלען וואס שוועבן העכער די וואסערן איז שוין געווארן א באקאנטע הערבסט ערשיינונג פאר די ארטיגע איינוואוינער. דער סיסטעם האלט די יערליכע מיגראציע אין א גוטן גאנג יאר נאך יאר, און פארמיידט א קאנפליקט צווישן די פויגלען און די מענטשליכע אינדוסטריע.