גענעראל וואס שטיצט דעם גיוס: א בחור וואס גייט היינט אין מיליטער קען שאטן פאר זיין גאנצע משפחה
גאלערי
ווידעאס
אומגעריכטע ווערטער פון א פרא-גיוס גענעראל: "א חרדי וואס גייט אין די ארמיי מאכט חרוב זיין משפחה'ס שידוכים"
בריגאדיר גענעראל (אין רעזערוו) רעם אמינאח, א באקאנטער שטיצער פון ארייננעמען מער חרדים אין די מדינת ישראל ארמיי, האט לעצטנס ארויסגעברענגט א פונקט וואס ווערט אפטמאל איגנארירט אין די אלגעמיינע דעבאטע: די שווערע קאנסעקווענצן וואס מיליטער דינסט קען האבן אויף א חרדי'שן בחור'ס סטאטוס אין זיין קאמיוניטי, און די שאדן וואס עס קען ברענגען פאר זיין משפחה'ס שידוכים.
אין א נייע ווידעא וואס איז לעצטנס פארשפרייט געווארן, פרעגט אמינאח א פראוואקאטיווע פראגע: "פארוואס טוט דער חרדי וואס גייט היינט אין מיליטער חרוב מאכן זיין משפחה?"
אמינאח טענה'ט אז מען קען נישט פארשטיין די פראגע פארוואס חרדים גייען נישט אין די ארמיי בלויז דורך די געווענליכע דעבאטע פון מיליטער קעגן לימוד התורה. אנשטאט דעם, ווייזט ער אן אויף די סאציאלע פרייז וואס א יחיד צאלט ווען ער ברעכט די אנגענומענע נארמעס פון זיין קהילה. די קאנסעקווענצן, זאגט ער, ענדיגן זיך נישט נאר ביים בחור אליינס, נאר עס גייט אריבער צו זיינע געשוויסטער און די ברייטערע משפחה, ספעציעל ווען עס קומט צו שידוכים.
די דאזיגע זארג איז נישט בלויז א טעאריע. עדות'שאפטן וואס זענען שוין פריער פארגעשטעלט געווארן ביי קנעסעט פארהערן איבער די חרדי'שע גיוס האבן קלארגעשטעלט אז דאס דינען אין מיליטער קען קאסטן א טייערן פרייז אין שידוכים פאר די רעקרוטן און אפילו פאר זייערע געשוויסטער.
עס איז אינטערעסאנט צו באמערקן אז אמינאח'ס ווערטער קומען נישט פון א קעגנער פון גיוס חרדים. פארקערט, ער איז א שטארקער שטיצער פון אריינברענגען וואס מער חרדים אין די ארמיי. זיין טענה איז אבער אז די וואס ווילן זען מער חרדים אין מיליטער מוזן קודם פארשטיין די אינערליכע רעאליטעט פון די חרדי'שע געזעלשאפט. מען קען נישט פשוט טראכטן אז דאס ארויסשיקן 'צווען' (דראפט ארדערס) וועט זיין גענוג צו ברעכן צענדליגער יארן פון סאציאלע אפגעזונדערטקייט פונעם מיליטער.
די ברייטערע דעבאטע פאקוסירט זיך לעצטנס אויף די פראגע צי די ארמיי קען בכלל צושטעלן מסגרות וואס זאלן ערלויבן פאר די רעקרוטן צו דינען אן דעם וואס זיי זאלן פארלירן זייער חרדי'שן אידענטיטעט אדער זייער פלאץ אין די משפחה און קאמיוניטי. ביי א פריערדיגע קנעסעט זיצונג האבן באטייליגטע אויך ארויסגעברענגט אז א חרדי וואס גייט אין מיליטער צאלט א סאך א גרעסערן סאציאלן פרייז ווי אנדערע, און די ארמיי מוז צושטעלן פאסיגע תנאים אויב זיי ווילן זען א העכערונג אין די נומערן.
אמינאח'ס נייע ווידעא ברענגט ארויס אן אומגעווענליכע פונקט פון הסכמה צווישן ביידע זייטן פון די גיוס דעבאטע: אפילו א הויפט שטיצער פון רעקרוטירן חרדים אנערקענט אז אונטער די יעצטיגע אומשטענדן קען די באשלוס צו גיין אין מיליטער ברענגען קאנסעקווענצן וואס גייען פיל ווייטער ווי דעם יחיד. זיין ציל איז אבער געבליבן פרא-גיוס; ער לייגט פאר די דאזיגע שוועריגקייטן אלס מניעות וואס מען דארף טרעפן א וועג וויאזוי צו איבערקומען, כדי צו קענען ארייננעמען מער חרדים, און נישט אלס א סיבה פארוואס מען זאל אפלאזן דעם גיוס.
רעדאקציע נאטיץ: דאס פובליצירן נייעס, פאליטישע אנאליזן, אדער באריכטן ארום די מדינת ישראל רעגירונג אויף דעם פלאטפארמע באדייט בשום אופן נישט קיין שטיצע פאר די ציוניסטישע אינסטיטוציעס. אין איינקלאנג מיט די קלארע און אומצוויידייטיגע פסק הלכה פון אונזערע מנהיגים, גדולי הרבנים און מאורי הדור, איז סיי וועלכע השתתפות אדער נאכגעבן די מיליטערישע גיוס פאדערונגען — אין סיי וועלכע מסגרת אדער פשרה — שטרענג פארבאטן און איז אין די קאטעגאריע פון 'יהרג ואל יעבור'. מיר בלייבן פעלזן-פעסט געטריי צו די ריינע אנווייזונגען פון די גדולי ישראל.
בריגאדיר גענעראל (אין רעזערוו) רעם אמינאח, א באקאנטער שטיצער פון ארייננעמען מער חרדים אין די מדינת ישראל ארמיי, האט לעצטנס ארויסגעברענגט א פונקט וואס ווערט אפטמאל איגנארירט אין די אלגעמיינע דעבאטע: די שווערע קאנסעקווענצן וואס מיליטער דינסט קען האבן אויף א חרדי'שן בחור'ס סטאטוס אין זיין קאמיוניטי, און די שאדן וואס עס קען ברענגען פאר זיין משפחה'ס שידוכים.
אין א נייע ווידעא וואס איז לעצטנס פארשפרייט געווארן, פרעגט אמינאח א פראוואקאטיווע פראגע: "פארוואס טוט דער חרדי וואס גייט היינט אין מיליטער חרוב מאכן זיין משפחה?"
אמינאח טענה'ט אז מען קען נישט פארשטיין די פראגע פארוואס חרדים גייען נישט אין די ארמיי בלויז דורך די געווענליכע דעבאטע פון מיליטער קעגן לימוד התורה. אנשטאט דעם, ווייזט ער אן אויף די סאציאלע פרייז וואס א יחיד צאלט ווען ער ברעכט די אנגענומענע נארמעס פון זיין קהילה. די קאנסעקווענצן, זאגט ער, ענדיגן זיך נישט נאר ביים בחור אליינס, נאר עס גייט אריבער צו זיינע געשוויסטער און די ברייטערע משפחה, ספעציעל ווען עס קומט צו שידוכים.
די דאזיגע זארג איז נישט בלויז א טעאריע. עדות'שאפטן וואס זענען שוין פריער פארגעשטעלט געווארן ביי קנעסעט פארהערן איבער די חרדי'שע גיוס האבן קלארגעשטעלט אז דאס דינען אין מיליטער קען קאסטן א טייערן פרייז אין שידוכים פאר די רעקרוטן און אפילו פאר זייערע געשוויסטער.
עס איז אינטערעסאנט צו באמערקן אז אמינאח'ס ווערטער קומען נישט פון א קעגנער פון גיוס חרדים. פארקערט, ער איז א שטארקער שטיצער פון אריינברענגען וואס מער חרדים אין די ארמיי. זיין טענה איז אבער אז די וואס ווילן זען מער חרדים אין מיליטער מוזן קודם פארשטיין די אינערליכע רעאליטעט פון די חרדי'שע געזעלשאפט. מען קען נישט פשוט טראכטן אז דאס ארויסשיקן 'צווען' (דראפט ארדערס) וועט זיין גענוג צו ברעכן צענדליגער יארן פון סאציאלע אפגעזונדערטקייט פונעם מיליטער.
די ברייטערע דעבאטע פאקוסירט זיך לעצטנס אויף די פראגע צי די ארמיי קען בכלל צושטעלן מסגרות וואס זאלן ערלויבן פאר די רעקרוטן צו דינען אן דעם וואס זיי זאלן פארלירן זייער חרדי'שן אידענטיטעט אדער זייער פלאץ אין די משפחה און קאמיוניטי. ביי א פריערדיגע קנעסעט זיצונג האבן באטייליגטע אויך ארויסגעברענגט אז א חרדי וואס גייט אין מיליטער צאלט א סאך א גרעסערן סאציאלן פרייז ווי אנדערע, און די ארמיי מוז צושטעלן פאסיגע תנאים אויב זיי ווילן זען א העכערונג אין די נומערן.
אמינאח'ס נייע ווידעא ברענגט ארויס אן אומגעווענליכע פונקט פון הסכמה צווישן ביידע זייטן פון די גיוס דעבאטע: אפילו א הויפט שטיצער פון רעקרוטירן חרדים אנערקענט אז אונטער די יעצטיגע אומשטענדן קען די באשלוס צו גיין אין מיליטער ברענגען קאנסעקווענצן וואס גייען פיל ווייטער ווי דעם יחיד. זיין ציל איז אבער געבליבן פרא-גיוס; ער לייגט פאר די דאזיגע שוועריגקייטן אלס מניעות וואס מען דארף טרעפן א וועג וויאזוי צו איבערקומען, כדי צו קענען ארייננעמען מער חרדים, און נישט אלס א סיבה פארוואס מען זאל אפלאזן דעם גיוס.
רעדאקציע נאטיץ: דאס פובליצירן נייעס, פאליטישע אנאליזן, אדער באריכטן ארום די מדינת ישראל רעגירונג אויף דעם פלאטפארמע באדייט בשום אופן נישט קיין שטיצע פאר די ציוניסטישע אינסטיטוציעס. אין איינקלאנג מיט די קלארע און אומצוויידייטיגע פסק הלכה פון אונזערע מנהיגים, גדולי הרבנים און מאורי הדור, איז סיי וועלכע השתתפות אדער נאכגעבן די מיליטערישע גיוס פאדערונגען — אין סיי וועלכע מסגרת אדער פשרה — שטרענג פארבאטן און איז אין די קאטעגאריע פון 'יהרג ואל יעבור'. מיר בלייבן פעלזן-פעסט געטריי צו די ריינע אנווייזונגען פון די גדולי ישראל.