סמאטריטש מיט א שארפע מעסעדזש: "דער איינציגסטער וועג אפצוהאלטן טעראר איז דורך אוועקנעמען טעריטאריע אויף א שטענדיגע פארנעם"


דער מדינת ישראל פינאנץ מיניסטער בצלאל סמאטריטש האט ארויסגעשטעלט א קלארע און שארפע מעסעדזש איבער דעם אמת'ן פרייז וואס פיינטליכע לענדער דארפן באצאלן פארן אנפאנגען א מלחמה. לויט אים, אויב א קאנפליקט ענדיגט זיך אויף די פונקטליכע גרעניצן וואו עס האט זיך אנגעהויבן, גיט דאס פארן פיינט נול מאטיוואציע צו בלייבן רואיג און נישט אטאקירן נאכאמאל.


סמאטריטש האט קלארגעשטעלט אז דער איינציגסטער עכטער מיטל אפצוהאלטן קומענדיגע אטאקעס איז דורך דעם וואס דער פיינט פארלירט טעריטאריע אויף א שטענדיגע פארנעם. אלס א ביישפיל האט ער אנגעוויזן אויף עגיפטן, זאגנדיג אז דאס וואס וואלט אפגעהאלטן עגיפטן פון אטאקירן איז דער קלארער פאקט אז אן אטאקע וואלט געמיינט אז זיי פארלירן דעם סיני מדבר אויף אייביג. ער האט דאס אראפגעלייגט אלס די הארטע רעאליטעט פון מאדערנע מלחמות, וואו צייטווייליגע פייער-אפשטעלן און דאס צוריקקערן גרעניצן ברענגט נאר אונטער די קומענדיגע רונדע פון שלאכטן. זיין שטעלונג איז אז לאנד איז דער העכסטער פרייז וואס מען מוז אפמאנען פונעם פיינט, כדי זיי זאלן שפירן די קאנסעקווענצן אויף א בלייבנדע אופן אנשטאט בלויז צייטווייליגע דורכפעלער. דאס טוישט אינגאנצן דעם טראדיציאנאלן בליק אויף נאך-מלחמה גרעניצן און לייגט א שטענדיגע טויש אין טעריטאריע אלס די הויפט סטראטעגיע פאר סעקיוריטי.


דעם זעלבן פרינציפ האט דער פינאנץ מיניסטער ארויפגעברענגט לגבי לבנון. ער האט דעקלערט אז די יעצטיגע פאס לאנד פון אכט ביז צוועלף קילאמעטער טיף אריין אין לבנון באלאנגט יעצט צו מדינת ישראל און וועט בשום אופן נישט צוריקגעגעבן ווערן. ער האט געשיקט א קלארן מעסעדזש צו די אויף די אנדערע זייט גרעניץ, אז זיי קומען שוין מער נישט אהיים צו דעם שטיקל לאנד, וויבאלד זיי האבן אנגעפאנגען די שלאכטן און דאס איז דער אומפארמיידליכער פרייז פון א מלחמה.


סמאטריטש האט אראפגעשטעלט דעם שריט סיי אלס גערעכטיגקייט און סיי אלס א פארהיטונגס-מיטל, טענה'נדיג אז דאס לערנט א שטענדיגע לעקציע אז אגרעסיע מאכט קלענער דיין מאפע. דורך אייננעמען די שטחים, טענה'ט ער, נעמט מדינת ישראל אוועק סיי וואספארא אפעטיט פאר נאך אן אטאקע אויפן זעלבן פראנט. זיינע ווערטער שילדערן א ציל-געצילטע פאליסי וואו יעדע מלחמה טוישט די גרעניצן לטובת מדינת ישראל, אלס דער איינציגסטער פארלעסליכער וועג צו האלטן שלום און סעקיוריטי אויף א לאנג-טערמיניגן פארנעם, איבערלאזנדיג ווייניג פלאץ פאר פארהאנדלונגען אויף דעם ענין.