פרעמיער מיניסטער נתניהו: נתניהו ווארנט רעכטע וויילער נישט איבערצוחזר'ן דעם טייערן טעות פון 1992.
בס"ד
פרעמיער מיניסטער נתניהו מיט א שארפע ווארענונג צו רעכטע וויילער: "ווארפט נישט אוועק קיין שטימען אויף קליינע פארטייען"
פרעמיער מיניסטער בנימין נתניהו קומט ארויס מיט א קלארע און שארפע ווארענונג צו די רעכטע וויילער אין מדינת ישראל, און בעט זיי זיך נישט צו לאזן פארפירן און צעטיילן זייערע שטימען פאר קליינע פארטייען וואס קענען מעגליך נישט אריבערגיין דעם אחוז החסימה. ער ווייזט אן אויף די וואלן אין יאר 1992 אלס א ביטערע לעקציע וואס מען טאר נישט איבערחזר'ן.
יענעם יאר האבן עטליכע קליינע רעכטע פארטייען נישט באוויזן אריינצוגיין אינעם קנעסעט, וואס האט אומדירעקט געהאלפן די לינקע 'עבודה' פארטיי צו פארמירן א רעגירונג. לויט נתניהו, האט די דעמאלטסדיגע צעטיילונג געפירט צו די טרויעריג-בארימטע אאסלא אפמאכן און צו יארן פון בלוט-פארגיסונג וואס די לאנד ליידט נאך דערפון ביזן היינטיגן טאג. זיין מעסעדזש איז קלאר און ווערט איבערגעחזר'ט נאכאמאל און נאכאמאל: מען טאר נישט פארלירן קיין שטימען אויף פארטייען וואס וועלן קיינמאל נישט אנקומען אין קנעסעט.
די מאטעמאטישע סכנה
לויט נתניהו, איז די סכנה נישט אז די לינקע וועלן פלוצלינג געווינען א מאיאריטעט פון די פאלק'ס שטימען. די פראבלעם איז א ריין מאטעמאטישע. די וואל-סיסטעם אין לאנד ארבעט אז שטימען וואס ווערן געגעבן פאר פארטייען וואס גייען נישט אריבער דעם אחוז החסימה, גייען פשוט לאיבוד און ווערן נישט גערעכנט. ווען די רעכטע לאגער איז צעטיילט און צענדליגע טויזנטער שטימען ווערן אוועקגעווארפן, שרימפט איין די כח פון די רעכטע בלאק אינעם קנעסעט, אפילו אויב זייער פאפולערע שטיצע אויפן גאס איז גאר גרויס. די אוועקגעווארפענע שטימען גיבן אטאמאטיש איבער די מאכט פאר די אנדערע זייט.
אין זיין פרישע רוף צו די וויילער, האט נתניהו געזאגט: "איר ווארפט אוועק אייער שטימע. עס גאראנטירט פשוט אז די לינקע וועלן ארויפקומען צו דער מאכט. מען קען דאס פארמיידן. עס ליגט אין אייערע הענט."
די ווערטער זענען דירעקט און פערזענליך, און ער לייגט די אחריות אויף יעדן יחיד עקסטער, אנשטאט צו באשולדיגן די פארטיי פירער. ער בעט די רעכטע וויילער זיך צו פאראייניגן אונטער די גרעסערע, סטאבילע פארטייען וואס זענען זיכער אריינצוגיין און קענען פארמירן א קאאליציע. די ווארענונג קומט אין א צייט וואס פאליטישע קאמפיינען און חשבונות הייבן אן אריינגיין אין א העכערן גיר לקראת קומענדיגע וואלן.
א היסטארישע טעות
די רעפערענץ צו 1992 איז א צילברעט צו דערוועקן עמאציעס. ער פארבינדט די דורכפאל פון די קליינע פארטייען מיט די אאסלא אפמאכן און די טעראר וואס האט נאכגעפאלגט. מיט דעם פרובירט נתניהו צו פארוואנדלען א טרוקענע מאטעמאטישע וואל-חשבון אין א פראגע פון נאציאנאלע זיכערהייט און סכנת נפשות.
צו די ווארענונג וועט טוישן די מצב ביי די וויילער בלייבט איבער צו זען, אבער נתניהו'ס מעסעדזש איז קלינגעדיג: פאראייניגונג איז וויכטיגער ווי אידעאלאגישע עקשנות אדער פערזענליכע געשמאק פאר א קליינע פארטיי. די אלטערנאטיוו, זאגט ער, איז א צווייטע 1992 — א צעטיילטע רעכטע לאגער, א שטארקע לינקע רעגירונג, און א סכנה פאר די זיכערהייט. די אויסוואל, ענדיגט ער, ליגט בלויז אין די הענט פון די וויילער אליינס.
פרעמיער מיניסטער נתניהו מיט א שארפע ווארענונג צו רעכטע וויילער: "ווארפט נישט אוועק קיין שטימען אויף קליינע פארטייען"
פרעמיער מיניסטער בנימין נתניהו קומט ארויס מיט א קלארע און שארפע ווארענונג צו די רעכטע וויילער אין מדינת ישראל, און בעט זיי זיך נישט צו לאזן פארפירן און צעטיילן זייערע שטימען פאר קליינע פארטייען וואס קענען מעגליך נישט אריבערגיין דעם אחוז החסימה. ער ווייזט אן אויף די וואלן אין יאר 1992 אלס א ביטערע לעקציע וואס מען טאר נישט איבערחזר'ן.
יענעם יאר האבן עטליכע קליינע רעכטע פארטייען נישט באוויזן אריינצוגיין אינעם קנעסעט, וואס האט אומדירעקט געהאלפן די לינקע 'עבודה' פארטיי צו פארמירן א רעגירונג. לויט נתניהו, האט די דעמאלטסדיגע צעטיילונג געפירט צו די טרויעריג-בארימטע אאסלא אפמאכן און צו יארן פון בלוט-פארגיסונג וואס די לאנד ליידט נאך דערפון ביזן היינטיגן טאג. זיין מעסעדזש איז קלאר און ווערט איבערגעחזר'ט נאכאמאל און נאכאמאל: מען טאר נישט פארלירן קיין שטימען אויף פארטייען וואס וועלן קיינמאל נישט אנקומען אין קנעסעט.
די מאטעמאטישע סכנה
לויט נתניהו, איז די סכנה נישט אז די לינקע וועלן פלוצלינג געווינען א מאיאריטעט פון די פאלק'ס שטימען. די פראבלעם איז א ריין מאטעמאטישע. די וואל-סיסטעם אין לאנד ארבעט אז שטימען וואס ווערן געגעבן פאר פארטייען וואס גייען נישט אריבער דעם אחוז החסימה, גייען פשוט לאיבוד און ווערן נישט גערעכנט. ווען די רעכטע לאגער איז צעטיילט און צענדליגע טויזנטער שטימען ווערן אוועקגעווארפן, שרימפט איין די כח פון די רעכטע בלאק אינעם קנעסעט, אפילו אויב זייער פאפולערע שטיצע אויפן גאס איז גאר גרויס. די אוועקגעווארפענע שטימען גיבן אטאמאטיש איבער די מאכט פאר די אנדערע זייט.
אין זיין פרישע רוף צו די וויילער, האט נתניהו געזאגט: "איר ווארפט אוועק אייער שטימע. עס גאראנטירט פשוט אז די לינקע וועלן ארויפקומען צו דער מאכט. מען קען דאס פארמיידן. עס ליגט אין אייערע הענט."
די ווערטער זענען דירעקט און פערזענליך, און ער לייגט די אחריות אויף יעדן יחיד עקסטער, אנשטאט צו באשולדיגן די פארטיי פירער. ער בעט די רעכטע וויילער זיך צו פאראייניגן אונטער די גרעסערע, סטאבילע פארטייען וואס זענען זיכער אריינצוגיין און קענען פארמירן א קאאליציע. די ווארענונג קומט אין א צייט וואס פאליטישע קאמפיינען און חשבונות הייבן אן אריינגיין אין א העכערן גיר לקראת קומענדיגע וואלן.
א היסטארישע טעות
די רעפערענץ צו 1992 איז א צילברעט צו דערוועקן עמאציעס. ער פארבינדט די דורכפאל פון די קליינע פארטייען מיט די אאסלא אפמאכן און די טעראר וואס האט נאכגעפאלגט. מיט דעם פרובירט נתניהו צו פארוואנדלען א טרוקענע מאטעמאטישע וואל-חשבון אין א פראגע פון נאציאנאלע זיכערהייט און סכנת נפשות.
צו די ווארענונג וועט טוישן די מצב ביי די וויילער בלייבט איבער צו זען, אבער נתניהו'ס מעסעדזש איז קלינגעדיג: פאראייניגונג איז וויכטיגער ווי אידעאלאגישע עקשנות אדער פערזענליכע געשמאק פאר א קליינע פארטיי. די אלטערנאטיוו, זאגט ער, איז א צווייטע 1992 — א צעטיילטע רעכטע לאגער, א שטארקע לינקע רעגירונג, און א סכנה פאר די זיכערהייט. די אויסוואל, ענדיגט ער, ליגט בלויז אין די הענט פון די וויילער אליינס.
