שארפע ווארענונג פון פראמינענטן עקאנאמיסט: "אמעריקע וועט נישט לעזן דעם חובות קריזיס ביז אן ערנסטע קראך וועט אויפטרייסלען דאס לאנד"


דער באקאנטער הארווארד עקאנאמיסט קענעט ראגאף האט אראפגעשטעלט א שווארצע בילד איבער אמעריקע'ס פינאנציעלע צוקונפט בעת אן אינטערוויו אויף 'בלומבערג טעלעוויזיע' מיטן גאסטגעבער טאם קיען, ביים יערליכן 'דזשעקסאן האול' עקאנאמישן סימפאזיום.


ראגאף, וועלכער האט אמאל געדינט אלס דער הויפט עקאנאמיסט פונעם אינטערנאציאנאלן געלט פאנד (IMF), האט ארויסגעגעבן א שארפע ווארענונג איבער אמעריקע'ס וואקסנדע דעפיציט. לויט אים, איז נישט דא קיין שאנס אז וואשינגטאן זאל נעמען ערנסטע שריט צו סטאביליזירן די עקאנאמיע, ביז ווילאנג אן אמת'ע קריזיס וועט אויפטרייסלען די וויילער און זיי וועלן פאדערן א טויש.


ראגאף'ס ווערטער קומען אין א צייט וואס די אמעריקאנער נאציאנאלע חוב האלט שוין ביי אן אסטראנאמישע 40 טריליאן דאלאר, און די פעדעראלע דעפיציט לויפט ביי ארום 6 ביז 7 פראצענט פונעם GDP — אן אומגעהערטע זאך אין א צייט וואס דאס לאנד געפינט זיך נישט אין קיין מלחמה אדער אן עקאנאמישע רעסעסיע וואס זאל רעכטפארטיגן אזעלכע הויכע נומערן.


אן אילוזיע וואס האט געקאסט טייער

לויט ראגאף, איז א גרויסע טייל פון די פראבלעם וואס האט ערמעגליכט די חובות צו וואקסן אן קיין קאנטראל, געקומען צוליב א בלינדע גלויבן צווישן אקאדעמישע עקאנאמיסטן אז די אינטערעסט ראטעס וועלן פאלן און בלייבן נידריג אויף אייביג. דאס האט געמאכט אז מען זאל נישט שפירן קיין דרוק צו באהאנדלען דעם דעפיציט.


אבער די מציאות האט זיך געטוישט, זאגט ער. די ראטעס זענען געשטיגן און האלטן אין איין ארויפגיין, טייל דורך די אינוועסטמענטס אין די נייע AI טעכנאלאגיע, געאפאליטישע אנגעצויגנקייטן, און אנדערע גלאבאלע פאקטארן. טראץ דעם טויש, האבן די פאליטישע פירער פון ביידע פארטייען זיך נישט צוגעפאסט צום נייעם רעאליטעט, און זיי קוקן נאך אלץ אויף די הויכע בארגן-קאסטן ווי א צייטווייליגע זאך אנשטאט א בלייבנדע פראבלעם. ער האט געווארנט אז עס עקזיסטירט נישט יעצט קיין שום פאליטישע קאאליציע וואס איז גרייט אדער אומשטאנד צו פארמאכן דעם לאך.


ווער וועט טראגן דעם עול?

דער עקאנאמיסט איז געווען זייער קלאר אז עפעס א סארט עקאנאמישע קראך איז אויפן וועג, צו עס וועט זיין אין פארעם פון א חובות קריזיס, הויכע אינפלאציע, אדער עפעס נאך מער דראמאטיש. ער האט אנגעוויזן אז אמעריקע איז נישט די איינציגסטע וואס פלאגט זיך מיט דעם; לענדער ווי ענגלאנד, פראנקרייך און בעלגיע בויען אויך אויף ענליכע פינאנציעלע שוועריגקייטן.


אויף די פראגע ווער עס וועט דארפן באצאלן דעם פרייז ווען די צייט וועט קומען, האט ראגאף געזאגט אז די נידריגע-פארדינער דארפן זיך ווייניגער זארגן. אבער די רייכערע קלאס מענטשן זאלן זיך גרייטן צו טראגן א גרעסערע לאסט דורך העכערע טעקסעס, נעמענדיג אין אכט אז אמעריקע'ס טעקס ראטעס זענען נאך אלץ רעלאטיוו נידריג אין פארגלייך צו אנדערע אנטוויקלטע לענדער. ווי אויך האט ער אנגעוויזן אויף די נויט צו רעפארמירן די רעגירונג'ס בענעפיטן פראגראמען פאר עלטערע מענטשן, וויבאלד מענטשן לעבן היינט לענגער אבער די פאליסיס פאר ריטייערמענט זענען געבליבן די זעלבע אן קיין טויש.


די סכנה פון אפשטיפן דעם פראבלעם

ארויסגייענדיג פון די טרוקענע נומערן, האט ראגאף געווארנט אז פינאנציעלע קריזיסן קלאפן געווענליך דאס שווערסטע פונקט ווען א לאנד איז שוין שוואך און קען נישט פארנעמען קיין קלאפ. ער האט קלארגעשטעלט אז דאס וואס די פאליטיקאנטן שטיפן אפ דעם פראבלעם, מאכט נאר אז ווען דער קריזיס וועט ענדליך פלאצן, וועלן די לייזונגען זיין פיל מער ווייטאגליך און שווערער צו קאנטראלירן ווי ווען מען וואלט עס יעצט באהאנדלט פאראויס.


אין די זעלבע צייט האט ער זיך באצויגן צו די רעדע פון פעדערעל רעזערוו טשערמאן קעווין ווארש ביים זעלבן סימפאזיום. ווארש האט געהאט א שטרענגע טאן איבער אינפלאציע, וואס לויט ראגאף קען דאס פירן צו אן אנגעצויגנקייט צווישן די 'פעד' און די ווייסע הויז אויב די אינטערעסט ראטעס וועלן ווייטער געהויבן ווערן אין די קומענדיגע מאנאטן.


צום סוף האט זיך ארויסגעשטעלט א קלארע בילד פון זיינע ווערטער: די פאליטיקאנטן פארשטייען גאנץ גוט דעם פינאנציעלן פראבלעם, אבער דערווייל פעלט זיי די פאליטישע קוראזש זיך צו ספראווען דערמיט פנים-אל-פנים.