ווי איבעראל, פונקט ווי אנדערע פלעגן זיך צו דער הנהגה פון א רב זצ"ל קוקן מיט א מורא'דיגע יראת הכבוד, האבן מיר באמערקט עפעס מער, א מין אפענע וואונדער אין א יעדעס ווארט וואס ער פלעגט ארויסזאגן. ווען ער פלעגט זיצן ביי זיין שולחן הטהור פלעגט יעדער שפירן א העכערע אטמאספער און א געוואלדיגע התעוררות, ווי יעדעס ווארט איז דורכגעדרונגען פון א פחד קדושה, אזש ס'איז געווען שווער זיך אוועקצורייסן פון אים אפילו נאך עטליכע שעה. די אויפגעהויבנקייט און דאס חסידות האט מען געקענט זען אויף זיין לעכטיגן פנים וואס האט געשטראלט.

דער רב איז געווען זייער באקאנט אלס א פועל ישועות וואס יעדער פלעגט צו אים קומען זיך דורכרעדן אין זייערע פראבלעמען און שוועריגקייטן. זיינע עובדות זענען געווען עפעס איבערנאטירליך און אסאך אידן האבן געקענט מעיד זיין אז דורך איין ברכה פון זיין מויל איז אלעס אינגאנצן געטוישט געווארן לטובה. ער פלעגט רעדן צו יעדן מיט א מורא'דיגע ליבשאפט ווי צו זיין אייגן קינד, וואס האט יעדן געמאכט פילן ווי ער איז דער חשוב'סטער איד ביי אים, און אז אלעס וואס פאסירט צו יענעם איז באמת א וואונדער.

ספעציעל איז פיל דערציילט געווארן אויף זיין אהבת ישראל וואס האָט אים קיינמאָל נישט געגעבן קיין מנוחה, שטענדיג האָט ער געזוכט וויאזוי צו טאָן אַ טובה פאַר אַ צווייטן איד, און אַפילו ווען ער איז אַליין געווען גאָר שוואַך, פלעגט ער זיך אָנשטרענגען און ענטפערן יעדן איינעם מיט גרויס וואַרעמקייט און סבלנות ביזן לעצטן טאָג פון זיין הייליג לעבן. זי"ע.