פאר א שטיק צייט גלייך נאך דער חתונה, האט דער רבי געלערנט צוויי סדרים פון אכט שעה - איינס פון נאך תיקון חצות ביז אינדערפרי און די אנדערע פון אינמיטן טאג ביז אכט אזייגער אין אוונט.

דורכאויס א געוויסן צייט-אפשניט האט ער אויך געלערנט חושן משפט מיט זיין שווער. איינמאל ווען זיי האבן געהאלטן אינמיטן לערנען, האבן זיי זיך געמוטשעט אויף גאר א שווערן ש"ך. זיי זענען געבליבן שטיין דערויף פאר שעות, ביז זיין שווער האט אים ענדליך געזאגט אז זיי וועלן ממשיך זיין צו פרובירן דורכצואקערן דעם נושא אויפצומארגנס.

דער שווער איז אהיימגעגאנגען. אבער דער ריבניצער איז געבליבן. שעות זענען פארביי, און נאך אלץ איז דער ריבניצער געזיצן איבערגעבויגן אויפ'ן שלחן ערוך און פרובירט צו דערגיין דעם ריכטיגן פשט אין די ווערטער פונעם ש"ך. דעם קומענדיגן אינדערפרי, ווען זיין שווער איז צוריקגעקומען אין בית המדרש, האט ער געטראפן רבי חיים זאנוויל נאך זיצנדיג אויפ'ן זעלבן פלאץ. דער ריבניצער האט דאן איבערגעגעבן פאר זיין שווער א הפלא'דיגן הסבר אויפ'ן ש"ך, צענעמענדיג יעדן חלק מיט וואס זיי האבן זיך אזוי געמוטשעט דעם פריערדיגן טאג.