א נאדווארנא'ער אייניקל פלעג פון צייט צו צייט צוזאמשטעלן אן אייגענעם מנין. עס איז אים אבער אנגעקומען שווער צוליב דעם וואס מ'האט געדארפט דינגען א פלאץ פאר'ן מנין וכו'.אמאל איז ער געווען ביים ציון, מתפלל צו זיין אויף פארשידענע ענינים. זייענדיג דארט, איז אים אריין א מחשבה אין קאפ, אז אויב וועט ער די וואך האבן א מנין, וועט ער עס מאכן לע"נ דעם רבי'ן.

יענעם פרייטאג רופט אים אהן א חבר זיינער, און זאגט: איך האב געדינגען א שיינע פלאץ וואו מ'וועט קענען מאכן א מנין!

זי"ע