די שווערע אומשטענדן פון די 'נעיווי סילס' אונטערוואסער מיסיעס: שעות אין פרירנדע וואסערן און טונקלקייט

די ספעציעלע "סיל דעליווערי וויעקעלס" (SDV) וואס די אמעריקאנער 'נעיווי סילס' נוצן זענען מיני סובמארינען וואס האבן בכלל נישט קיין טרוקענע אינעווייניג. די גאנצע רייזע פארט די מאנשאפט אינגאנצן אונטערגעטונקען אין ים-וואסער. דער סובמארין איז ספעציעל געבויט אז די וואסער זאל אריינקומען, און דער פיילאט, קא-פיילאט און פיר 'סילס' זיצן גראד אין א גאר ענגע פלאץ. זיי אטעמען דורך די לופט-סופליי פונעם סובמארין אדער דורך זייער אייגענע עקוויפמענט, וואס איז ספעציעל געמאכט נישט ארויסצוגעבן קיין באבלס כדי נישט אויפצוזאגן זייער לאקאציע פארן פיינט.

א געווענליכע רייזע קען געדויערן צווישן אכט און צוועלף שעות. איין באריכט דערציילט איבער א רייזע פון 36 מייל וואס האט גענומען בערך ניין שעות. פאר די סעלדנער באדייט דאס שעות פון טונקלקייט, אן ענגע פלאץ און קאלטע וואסער, אן קיין שום פלאץ זיך צו רירן ביז די מיסיע איז פארטיג.

די קעלט איז דער אמת'ער פיינט, וויבאלד דער קערפער פארלירט כסדר היץ פאר שעות לאנג, אפילו אין וואסער וואס איז נישט אינגאנצן געפרוירן. א שטודיע האט געווארנט אז די לאנגע, קאלטע רייזעס קענען שטארק אפעקטירן די פיזישע און גייסטישע קראפט פון די סעלדנער, און צומאל מוז די מאנשאפט זיך אנווארימען אויפן ברעג בעפאר זיי קענען בכלל אנהייבן זייער ארבעט.

דאס מאכט די לעצטיגע באריכטן נאך מער אינטערעסאנט. לויט א באריכט אינעם 'פיינענשעל טיימס', האבן די נעיווי סילס פארברענגט פיר חדשים אפצורוימען איראנער מינעס פונעם הארמוז-דורכגאס, מערסטנס ביינאכט. די באריכטן רעדן טאקע פון אינפלעיטעבל שיפלעך און אומבאמאנטע אונטערוואסער-דראונס, און נישט דירעקט איבער די SDV סובמארינען, און די פיר חדשים איז די צייט פון די גאנצע אפעראציע און נישט אז זיי זענען געווען אונטערן וואסער אן אן אפשטעל. אבער אזוי אדער אזוי, דאס קומענדיגע מאל וואס איר שפרינגט אריין אין א שווים-באסיין און די וואסער פילט זיך אביסל קאלט, דערמאנט אייך וואס די דייווערס מאכן מיט פאר זייער מיסיעס.