בס"ד

היסטארישע רעקארד: די 'אברהם לינקאלן' קריגס-שיף קערט זיך צוריק אהיים נאך א 321-טאגיגע מיסיע און שווערע קאמפן קעגן איראן


די יו. עס. עס. אברהם לינקאלן עירקרעפט קעריער האט זיך אקטאבער 8, 2026, ענדליך צוריקגעקערט צו איר באזע אין סאן דיעגא, קאליפארניע, ענדיגנדיג א לאנגע 321-טאגיגע דיפלאוימענט וואס האט אריינגענומען מאנאטן פון קאמבאט אפעראציעס קעגן איראן.


די ריזיגע קריגס-שיף האט פארברענגט אומגלויבליכע 265 טעג אין א ציה אויפ'ן אפענעם ים אן זיך אפשטעלן אין קיין איין פארט, וואס שטעלט א מאדערנע רעקארד פאר אומאויפהערליכע אפעראציעס אזוי ווייט פון אמעריקאנער באדן. דורכאויס די מאסיווע מיסיע האט די סטרייק גרופע דורכגעפירט טויזנטער פליגער אטאקעס און אראפגעווארפן א ריזיגע מאס פון באמבעס און וואפנס, העלפנדיג אנהאלטן דעם מיליטערישן דרוק אינעם ראיאן.


עמאציאנעלע סצענעס האבן זיך אפגעשפילט ביים פארט ווען די טויזנטער מאטראסן און מארינען זענען אראפגעקומען פון שיף צו זייערע פאמיליעס וואס האבן זיי אפגעווארט. טייל פון די זעלנער האבן צום ערשטן מאל באגעגנט זייערע ניי-געבוירענע קינדער וואס זענען געבוירן געווארן בשעת זיי זענען געווען אוועק אויף די מיסיע.


די לאנגע צייט אפשניט אויפ'ן וואסער האט שטארק אויספרובירט די פיזישע און גייסטישע כוחות פון די מאנשאפט, ווי אויך די מעינטענענס און אלגעמיינע גרייטקייט פון די פלאטע. כאטש עס האט קלאר ארויסגעוויזן אמעריקע'ס מעגליכקייט צו אנהאלטן א שטארקע מיליטערישע קראפט פאר א לענגערע צייט, האבן באאמטע אנגעוויזן אז דאס איז געווען איינע פון די מערסט אינטענסיווע מיסיעס אין די לעצטערע היסטאריע.


די צוריקקער פון די שיף ברענגט אבער ארויף פרישע פראגעס איבער וויאזוי די אמעריקאנער נעיווי וועט קענען אנהאלטן דעם זעלבן פרעשור אינעם מיטל מזרח, אין די צייט וואס די שיפן דארפן זיך צוריקקערן אהיים פאר רוה און נויטיגע פאַרריכטונגען. די לאנגע דיפלאוימענטס צייגן טאקע די מאכט פון די אמעריקאנער נעיווי, אבער עס צייגט אויך די לימיטאציעס פון האלטן די זעלנער און עקוויפמענט אין א פולן קראפט פאר כמעט א גאנץ יאר.


ווי עקספערטן ווייזן אן, טוט די שווערע פיזישע און גייסטישע דרוק אויף די מאטראסן, אינאיינעם מיט די אפגענוצטע עקוויפמענט, אונטערשטרייכן די טשעלענדזש פון אנהאלטן אזעלכע העכסט-אינטענסיווע אפעראציעס אן א פויזע. יעצט ווען די שיף איז צוריק אין איר היים-באזע, וועט די נעיווי דארפן טרעפן דעם באלאנס צווישן די נויט צו זיין אנוועזנד אינעם ראיאן און די רעאליטעט אז מענטשן און שיפן קענען נישט בלייבן אויפ'ן וואסער אויף אייביג. דער יעצטיגער צוריקקער צייכנט אפ א שווער-דערגרייכטע סוקסעס, אבער דינט אויך אלס א דערמאנונג איבער די פרייז וואס קומט מיט'ן אנהאלטן אמעריקע'ס גלאבאלע מאכט.